Menu

Ουτοπία ή Πραγματικότητα ένα Σχολείο για Όλους;

Ο ανθρωπιστικός χαρακτήρας μιας κοινωνίας αποτυπώνεται στην ικανότητά της να ενσωματώνει αρμονικά όλα τα μέλη της, περιορίζοντας δραστικά έννοιες όπως περιθώριο και κοινωνικός αποκλεισμός. Καταλυτικό ρόλο στην παραπάνω υπόθεση ο τομέας της παιδείας, ο οποίος καλείται να προωθήσει την έννοια της ένταξης. Με τον όρο ένταξη στην εκπαίδευση εννοούμε τη συμπερίληψη όλων των παιδιών, ανεξαρτήτως των ειδικών εκπαιδευτικών αναγκών, σε ένα ενιαίο σχολικό πλαίσιο. Με λίγα λόγια, «σχολείο για όλους». Στο σημείο αυτό είναι απαραίτητο να αποσαφηνίσουμε τι εννοούμε λέγοντας Ειδικές Εκπαιδευτικές Ανάγκες (Ε.Ε.Α.).

Σύμφωνα με την υπάρχουσα νομοθεσία, άτομα με Ε.Ε.Α. είναι όσοι για ολόκληρη ή ορισμένη περίοδο της σχολικής τους ζωής εμφανίζουν δυσκολίες στη μάθηση εξαιτίας αισθητηριακών, νοητικών, γνωστικών, αναπτυξιακών προβλημάτων, ψυχικών και νευροψυχικών διαταραχών. Στην ίδια κατηγορία επίσης, ανήκουν μαθητές με σύνθετες γνωστικές, συναισθηματικές και κοινωνικές δυσκολίες, παραβατική συμπεριφορά λόγω κακοποίησης, γονεϊκής παραμέλησης ή εγκατάλειψης. Τι έχουμε όμως να κερδίσουμε από μία «εκπαίδευση για όλους»; Πρώτα απ’ όλα, η ένταξη είναι μια «διαδικασία» που ανταποκρίνεται στην έννοια της πολυμορφίας αλλά και της εκμάθησης πώς να ζουν και να μαθαίνουν τα παιδιά από τις ιδιαιτερότητες και τις διαφορετικές ανάγκες. Τα παιδιά με Ε.Ε.Α., έχει αποδειχθεί, ότι αναπτύσσουν καλύτερα τις μαθησιακές τους δεξιότητες σε σχέση με τη φοίτηση σε ειδικές τάξεις. Επίσης, είναι πολύ σημαντικό να αναφέρουμε ότι τα παιδιά αυτά βελτιώνουν την αυτοεκτίμησή τους, χτίζουν μία θετική εικόνα για τον εαυτό τους και κυρίως μαθαίνουν να αλληλεπιδρούν με τους συμμαθητές τους, εξελίσσοντας τις κοινωνικές τους δεξιότητες.

Ωστόσο, τα θετικά αποτελέσματα της συμμετοχικής εκπαίδευσης δεν είναι μόνο προνόμιο των παιδιών με Ε.Ε.Α. Επειδή η φιλοσοφία της ένταξης είναι να βοηθήσει όλα τα παιδιά να μάθουν, το καθένα ωφελείται με το δικό του τρόπο μέσα στην τάξη. Σε αυτό το σημείο, αξίζει να προσθέσουμε, ότι μέσω αυτής της διαδικασίας όλοι οι μαθητές διδάσκονται την έννοια της ίσης αξίας και των ίσων δικαιωμάτων, καλλιεργώντας τα αισθήματα του σεβασμού και της κατανόησης. Τα παιδιά ευαισθητοποιούνται σε θέματα ειδικής αγωγής και μαθαίνουν ότι όλοι οι άνθρωποι έχουν ικανότητες και ότι πρέπει να συνεργαστούν όλοι μαζί για να επιβιώσουν και να είναι ευτυχισμένοι.

Τέλος, θα μπορούσαμε να πούμε ότι η ένταξη βασίζεται στην πεποίθηση ότι οι άνθρωποι εργάζονται σε κοινότητες χωρίς αποκλεισμούς (θρησκείες, φυλές, φιλοδοξίες, ανάγκες). Σύμφωνα, λοιπόν, με την καθηγήτρια Ειδικής Αγωγής Δρ. Etscheidt, όλα τα παιδιά πρέπει να μάθουν να συνεργάζονται και να αναπτυχθούν σε περιβάλλοντα που μοιάζουν με τα περιβάλλοντα στα οποία τελικά θα εργαστούν.

Βέβαια, υπάρχουν ορισμένες ομάδες μαθητών στους οποίους η συνεκπαίδευση δε θα λειτουργήσει. Κάποια παιδιά για να ενταχθούν πρέπει παράλληλα να κινηθούν σε πιο εξειδικευμένα εκπαιδευτικά περιβάλλοντα. Το να είναι όλα τα παιδιά σε μία ενιαία τάξη μπορεί σε ορισμένες περιπτώσεις να δημιουργήσει πιο πολλά προβλήματα παρά οφέλη. Αυτό βέβαια, δε σημαίνει ότι πρέπει να υιοθετήσουμε μία αρνητική στάση ως προς τη φιλοσοφία της ένταξης. Με την απαραίτητη στήριξη από εξειδικευμένο προσωπικό και τη δημιουργία των κατάλληλων εκπαιδευτικών στρατηγικών, κάθε δυσκολία μπορεί να καμφθεί. Στην Ελλάδα, όσο αφορά στο νομοθετικό πλαίσιο, έχουν γίνει σημαντικά βήματα στην προώθηση της ιδέας της ένταξης. Παρ’ όλα αυτά, από τη θεωρία στην πράξη υπάρχει ένα τεράστιο χάσμα. Χρειάζεται να γίνουν ριζικές αλλαγές σε όλο το εκπαιδευτικό σύστημα, να στελεχωθούν τα σχολεία με επιστημονικά καταρτισμένο προσωπικό, να δοθούν οι αναγκαίοι υλικοί πόροι και κυρίως να γίνει άρση όλων των αρνητικών αντιλήψεων και στερεότυπων που επικρατούν, ώστε η φιλοσοφία της συνεκπαίδευσης να γίνει πραγματικότητα.

«Εκπαίδευση για όλους» σημαίνει διασφάλιση μιας ισορροπημένης, διαφοροποιημένης, ουσιαστικής κι ευχάριστης εκπαίδευσης για όλα τα παιδιά και πάνω απ’ όλα για τα παιδιά που περιγράφονται ως άτομα με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες. Για κάποιους ανθρώπους, αυτή η ιδέα μοιάζει ουτοπική. Η εφαρμογή της ένταξης δεν είναι εύκολη αλλά ούτε και ακατόρθωτη. Θεωρώ πως είναι υποχρέωση όλων μας να υπερασπιστούμε το δικαίωμα των παιδιών στην εκπαίδευση και να δημιουργήσουμε «σχολεία χωρίς αποκλεισμούς», γιατί μόνο με αυτό τον τρόπο θα καταφέρουμε να ζήσουμε σε μία «κοινωνία χωρίς αποκλεισμούς».

Σύνταξη: Πηνελόπη Ζουμπουρλή, παιδοψυχολόγος
Πηγή: tutorialgate.gr

elearning7.1.19

Facebook Twitter Google+ Pinterest
Αθηνα

Φειδιππίδου 27, 11527
T. 213 0360288 / 211 7706766
Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Θεσσαλονικη

Λ.Καυταντζόγλου 14Α, 54639
T. 2310 230545 / 2310 230415
Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Θες να μαθαίνεις για τις επιμορφώσεις μας;
Γράψε μας το mail σου
×