Menu

Εμφάνιση άρθρων βάσει ετικέτας: ειδικη αγωγη - E-employ.gr

Το Ταξίδι της Μαρίας | Ένα κορίτσι με Αυτισμό

Κατηγορία Άρθρα & Νέα για την Εκπαίδευση

Για να αναπτυχθεί μια καλύτερη γνώση για τον αυτισμό στην κοινωνία, το Ίδρυμα Orange έχει δημιουργήσει 'το ταξίδι της Μαρίας', ένα σύντομο φιλμ από τον καλλιτέχνη Miguel Gallardo, πατέρα ενός κοριτσιού με αυτισμό. Το ταξίδι της Μαρίας είναι ένα μικρό ταξίδι στο εσωτερικό κόσμο μίας εφήβου που έχει αυτισμό, ένα ταξίδι γεμάτο χρώμα, αγάπη, δημιουργικότητα και γνησιότητα, που αρχίζει με την κατανόηση από τη μεριά των γονέων της οι οποίοι βλέπουν την κόρη τους να συμπεριφέρεται με διαφορετικό τρόπο, πριν πάρει την επιβεβαίωση της διάγνωσης: Αυτισμός.

Διαβάστε περισσότερα

Συμβουλευτικές παρεμβάσεις για μαθησιακά και συμπεριφορικά προβλήματα παιδιών

Κατηγορία Άρθρα & Νέα για την Εκπαίδευση

Η προσέγγιση και αντιμετώπιση των παιδιών με μαθησιακές δυσκολίες ή/και προβληματική συμπεριφορά δημιουργεί ειδικές καταστάσεις που απαιτούν κάθε φορά σοβαρή μελέτη για την λήψη κατάλληλων αποφάσεων. Από τις αποφάσεις αυτές και την παροχή κατάλληλης υποστήριξης εξαρτάται όχι μόνο η ακαδημαϊκή πορεία των παιδιών, αλλά και η συνολική γνωστική και κοινωνικο-συναισθηματική τους ανάπτυξη.

Προς την κατεύθυνση αυτή, οι συμμετέχοντες στην επιμόρφωση θα έχουν την ευκαιρία να γνωρίσουν το θεωρητικό υπόβαθρο που είναι απαραίτητο για την κατανόηση θεμάτων που αφορούν:
α) την αξιολόγηση και τη διάγνωση,
β) τους παράγοντες που συνδέονται με την εμφάνιση των προβλημάτων μάθησης και συμπεριφοράς,
γ) τους τρόπους με τους οποίους εμφανίζονται στο σχολικό περιβάλλον, και δ) τις συγκεκριμένες στρατηγικές και εξατομικευμένες πρακτικές συμβουλευτικής παρέμβασης, με στόχο την πλήρη μορφωτική και ψυχο-κοινωνική ανάπτυξη όλων των παιδιών, ανεξάρτητα από τις ιδιαιτερότητες που παρουσιάζουν.

Οι σύγχρονες συμβουλευτικές προσεγγίσεις βοηθούν εκπαιδευτικούς και γονείς μέσα από τη διαμεσολάβηση των ειδικών να συνεργαστούν παραγωγικά στην προοπτική της ένταξης και υποστήριξης των μαθητών που έχουν αυξημένη ανάγκη και με αυτό τον τρόπο να διαχειριστούν καλύτερα τα μαθησιακά και συμπεριφορικά προβλήματα των παιδιών.

Η παροχή υπηρεσιών πρώιμης παρέμβασης σε παιδιά με μαθησιακά και συμπεριφορικά προβλήματα αφορά τόσο τη διαφορική διάγνωση και αντιμετώπιση του προβλήματος που προϋποθέτει τη συνεργασία διάφορων ειδικών από το χώρο της ιατρικής, εκπαίδευσης, ψυχολογίας, γλωσσοπαθολογίας κλπ., όσο και την αξιοποίηση της οικογενειακής δυναμικής στη πρόληψη και μείωση των προβλημάτων των παιδιών. Ο ρόλος της συμβουλευτικής σ’ αυτή τη διαδικασία είναι ιδιαίτερα σημαντικός.

Οι συμβουλευτικές παρεμβάσεις στο σχολικό και εξωσχολικό πλαίσιο που αφορούν την ενίσχυση των προστατευτικών παραγόντων και θεωρείται ότι δημιουργούν θετικές προϋποθέσεις για την αντιμετώπιση και ενσωμάτωση των παιδιών με μαθησιακές και συμπεριφορικές δυσκολίες σχετίζονται με συγκεκριμένες στρατηγικές. Οι στρατηγικές αυτές θα συζητηθούν στα πλαίσια του σεμιναρίου, ενώ παράλληλα θα εξεταστεί ο ρόλος της κοινωνικο-συναισθηματικής αγωγής για την προαγωγή θετικών μαθησιακών και κοινωνικών συμπεριφορών. Παράλληλα, θα παρουσιαστούν προγράμματα παρέμβασης, τα οποία βασίζονται σε συμβουλευτικές διεργασίες σχεδιασμού προληπτικών δράσεων με στόχο την μείωση των παραγόντων κινδύνου για πρώιμη έναρξη μαθησιακών και συμπεριφορικών προβλημάτων.

Το σεμινάριο απευθύνεται σε όλους/ες όσους/ες εργάζονται με παιδιά με μαθησιακές και συμπεριφορικές δυσκολίες και αναζητούν πρακτικούς τρόπους για την αποτελεσματικότερη υποστήριξή τους, μέσα από επιστημονικά τεκμηριωμένες συμβουλευτικές παρεμβάσεις και αποτελεσματική συνεργασία με τους γονείς.

DeiteAkomi

                             

 

Διαβάστε περισσότερα

Εκπαίδευση παιδιών με Σύνδρομο Down και με ελαφριά ή μέτρια Νοητική Αναπηρία

Κατηγορία Άρθρα & Νέα για την Εκπαίδευση

Στην Ελλάδα, περίπου το 18% των μαθητών με αναπηρίες που βρίσκονται στις γενικές τάξεις, είναι με Νοητική Αναπηρία (Ν/Α) και σύνδρομο Down. Εκτιμάται ότι το 1% του πληθυσμού έχει νοητική υστέρηση, εκ των οποίων τα 3/4 είναι με ελαφριά Ν/Α. Τα παιδιά με τα παραπάνω είδη διαγνώσεων - σύμφωνα με ερευνητικά δεδομένα- μπορούν και ενδείκνυται να φοιτούν στη γενική εκπαίδευση. Απαραίτητη προϋπόθεση για την ουσιαστική ένταξη αυτών των παιδιών είναι η ύπαρξη υποστηρικτικής βοήθειας, καθώς και ο σχεδιασμός ειδικού αναλυτικού προγράμματος που θα λαμβάνει υπόψη τόσο τα ατομικά χαρακτηριστικά όσο και τις μαθησιακές ιδιαιτερότητες τους. Είναι δύσκολο να υπάρξει μια συμφωνία για το τι είναι η νοητική αναπηρία (Ν/Α ). Σε πολλές χώρες χρησιμοποιούνται οι όροι νοητική ανεπάρκεια, εξελεγκτική καθυστέρηση, ολιγοφρένεια και διάφοροι άλλοι στη θέση της Ν/Α.

Πάντως υπάρχει συμφωνία για τη σημασία της μειωμένης νοημοσύνης και της κοινωνικής προσαρμογής. Τα αίτια της νοητικής καθυστέρησης, διακρίνονται σε δύο ομάδες. Στην πρώτη ομάδα είναι τα οργανικά αίτια, που συνδέονται οι βαρύτερες μορφές νοητικής καθυστέρησης και η δεύτερη ομάδα περιλαμβάνει περιβαλλοντικούς παράγοντες, που συνδέονται με ήπιες μορφές νοητικής καθυστέρησης. Τα παιδιά με ελαφριά νοητική καθυστέρηση και σύνδρομο Down, νιώθουν αν οι προσφερόμενες γνώσεις θα τους είναι χρήσιμες και έχουν πρακτική αξία. Όταν η εκπαίδευση εστιάζεται προς αυτή την κατεύθυνση, τότε και τα παιδιά προσπαθούν όσο μπορούν ανταποκριθούν.

Επομένως η γνώση πρέπει να καλύπτει τις άμεσες και μελλοντικές ανάγκες των παιδιών. Μεγάλη σημασία έχει για το παιδί με Ν/A και σύνδρομο Down, η καλή οργάνωση της σχολικής του ζωής. Ο προφορικός λόγος είναι το κυριότερο μέσο επικοινωνίας. Οι τυπικά αναπτυσσόμενοι μαθητές, έρχονται στο σχολείο έχοντας αναπτύξει ένα επίπεδο λόγου που τα επιτρέπει να ανταποκριθούν στις γλωσσικές απαιτήσεις του. Στα παιδιά με Ν/Α σύνδρομο Down δε συμβαίνει το ίδιο. Ακόμα και τα παιδιά με ελαφριά νοητική καθυστέρηση, έχουν κάποιο γλωσσικό έλλειμμα. Η βελτίωση του γλωσσικού επιπέδου αυτών των παιδιών, που επιτυγχάνεται με εμπλουτισμό του λεξιλογίου τους, με τη σωστή χρήση του συντακτικού κ.λ.π. αποτελεί έναν από τους βασικούς εκπαιδευτικούς στόχους καθ’ όλη την παραμονή των παιδιών στο σχολείο.

Αυτό βέβαια συνεπάγεται ότι ο δάσκαλος πρέπει να βρίσκεται σε θέση να αναγνωρίζει τα σημεία εκείνα που φανερώνουν το επίπεδο της σχολικής ετοιμότητας. Στη συνέχεια με βάση τα αποτελέσματα της εκτίμησής του οφείλει να σχεδιάζει τις κατάλληλες δραστηριότητες και να παρέχει στα παιδιά εμπειρίες που θα βοηθήσουν στην ανάπτυξη της ετοιμότητάς τους. Τα παιδιά με το σύνδρομο Down είναι γενικά χαρούμενα άτομα και μπορούν να εκπαιδευτούν με επιτυχία σε θέματα αυτοεξυπηρέτησης και κοινωνικών δεξιοτήτων. Παρόλα αυτά από βρέφη ακόμα παρουσιάζουν μία ιδιομορφία στην κοινωνική συμπεριφορά η οποία μάλιστα δυσχεραίνει κατά πολύ την γνωστική τους ανάπτυξη. Η άποψη ότι η γνωστική ανάπτυξη στα παιδιά με σύνδρομο Down είναι μια εκδοχή της φυσιολογικής ανάπτυξης, με την ίδια οργάνωση και δομή, με μόνη διαφορά τον πιο αργό ρυθμό και το χαμηλότερο ανώτατο όριο ανάπτυξης, διαψεύδεται από ολοένα και περισσότερες μελέτες που καταδεικνύουν ότι η διαδικασία μάθησης στα παιδιά με το σύνδρομο μπορεί να διαφέρει θεμελιακά από αυτή που παρατηρείται στα παιδιά με φυσιολογική ανάπτυξη.

Σύνταξη: Τρύφων Μαυροπαλιάς, Διδάσκων ειδικής αγωγής, Παιδαγωγικό Τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευσης, Παν. Δυτικής Μακεδονίας

DeiteAkomi

 

Διαβάστε περισσότερα

37 Υποτροφίες στο Εξωτερικό

Κατηγορία Φοιτητικά Νέα
Παρακάτω μπορείτε να ενημερωθείτε για Υποτροφίες στο εξωτερικό στους τομείς της Πληροφορικής, της Οικονομίας, της Επικοινωνίας, των Κοινωνικών Επιστημών,της Υγείας, κ.ά

Επιστήμη Πληροφορικής (13 θέσεις)

 

1PhD Position - (Bio-)Informatics (m/f)
German Institute of Human Nutrition Germany

 

2PhD: Statistical Interpretation of Microstructures
Delft University of Technology Netherlands
DeadLine : 31/1/2018

 

3Postdoc Position on Computational Approaches to Food Microbial Ecosystems
Vrije Universiteit Amsterdam Netherlands
DeadLine : 28/1/2018

 

4PhD student bioinformatics and the origin of eukaryotes (1.0 FTE)
Utrecht University Netherlands
DeadLine : 1/3/2018

 

5Postdoctoral Position in Cognitive Neuroscience: MEG lab
National Research University Higher School of Economics Russia

 

6Postdoc position - Machine learning and network science
Umeå University Sweden
DeadLine : 1/3/2018

 

7PhD/Post-Doc Position for Neural Network Research Using High-density Microelectrode Arrays
ETH Zurich Switzerland

 

8PhD in Data Science and Architecture
ETH Zurich Switzerland

 

9Post-doctoral Researcher position in Biomedical Image Computing
ETH Zurich Switzerland

 

10PhD student on “Predictive model for local urban climate using machine learning”
ETH Zurich Switzerland

 

11PhD Studentship: Information Visualization Directed by Graph Data Mining
University of Kent United Kingdom
DeadLine : 29/1/2018

 

12Research Fellow - Metagenomics
University of Birmingham United Kingdom
DeadLine : 23/1/2018

 

13Research Fellow in Autonomous Cars Guidance
Cranfield University United Kingdom
DeadLine : 8/2/2018
 
Οικονομικές Επιστήμες (2 θέσεις)

 

1Postdoc Researcher - Migration, Terrotorial Inequalities & Spatial Justice
University of Groningen Netherlands

 

2PhD Position in Public Health Genetics
University of Basel Switzerland
 
Επιστήμες Επικοινωνίας (1 θέση)

 

1Research Fellow in Media Studies
University of Stavanger Norway
DeadLine : 31/1/2018
 
Επιστήμες Υγείας (3 θέσεις)

 

1PhD student - Department of Veterinary Public Health and Food Safety
Ghent University Belgium
DeadLine : 12/2/2018

 

2PhD Scholarship Biophysics of nanomedicines (1.0 FTE)
University of Groningen Netherlands
DeadLine : 14/2/2018

 

3PhD Position in Public Health Genetics
University of Basel Switzerland
 
Περιβαλλοντικές Επιστήμες (3 θέσεις)

 

1Post-doctoral Researcher in Coral Reef Functioning
University of Queensland Australia
DeadLine : 24/1/2018

 

2PhD position (m/f) Subject: Data-driven analysis of nutrient in-stream processing and modelling beyond the river reach scale
Helmholtz-Zentrum für Umweltforschung Germany
DeadLine : 31/1/2018

 

3PhD in Assessment of Trade-off Processes between Sustainable Development Goals
Vrije Universiteit Amsterdam Netherlands
DeadLine : 20/1/2018
 
Κοινωνικές Επιστήμες (3 θέσεις)

 

1Post-doctoral researcher - Faculty of Psychology
Webster University Vienna Austria
DeadLine : 31/1/2018

 

2Postdoc Researcher - Migration, Terrotorial Inequalities & Spatial Justice
University of Groningen Netherlands

 

3PhD Position in Public Health Genetics
University of Basel Switzerland
Πολιτικές Επιστήμες (1 θέση)

 

1Postdoc Researcher – Learning Analytics, Incentives and Decision-Making in Education
Vrije Universiteit Amsterdam Netherlands
DeadLine : 25/1/2018
 
Θετικές Επιστήμες (10 θέσεις)

 

1Post-doctoral Researcher in Coral Reef Functioning
University of Queensland Australia
DeadLine : 24/1/2018

 

2Research Fellow (Polymer Chemistry)
University of Southern Queensland Australia
DeadLine : 12/2/2018

 

3Postdoctoral position: A study of the anti-edema effect of CDK inhibitors after focal cerebral ischemia in rat
Université Bretagne Loire France
DeadLine : 15/2/2018

 

4PhD position (m/f) Subject: Data-driven analysis of nutrient in-stream processing and modelling beyond the river reach scale
Helmholtz-Zentrum für Umweltforschung Germany
DeadLine : 31/1/2018

 

5PhD Position - (Bio-)Informatics (m/f)
German Institute of Human Nutrition Germany

 

62 doctoral candidates (PhD students) in the field of Solar Cells and Scanning Probe Microscopy (M/F)
University of Luxembourg Luxembourg
DeadLine : 30/1/2018

 

7PhD in Assessment of Trade-off Processes between Sustainable Development Goals
Vrije Universiteit Amsterdam Netherlands
DeadLine : 20/1/2018

 

8PhD Scholarship Biophysics of nanomedicines (1.0 FTE)
University of Groningen Netherlands
DeadLine : 14/2/2018

 

9PhD: Statistical Interpretation of Microstructures
Delft University of Technology Netherlands
DeadLine : 31/1/2018

 

10Postdoc Researcher - Migration, Terrotorial Inequalities & Spatial Justice
University of Groningen Netherlands

 

Πηγή: career.duth.gr

Διαβάστε περισσότερα

Παιδί με αναπηρίες και Παιχνίδι

Κατηγορία Άρθρα & Νέα για την Εκπαίδευση

Σε πολλές οικογένειες που έχουν παιδιά με αναπηρίες ο χρόνος αναλώνεται κυρίως σε επισκέψεις σε διάφορους ειδικούς. Αναμφίβολα, αυτές οι επισκέψεις είναι σημαντικές. Το ίδιο όμως σημαντικό, αν όχι κυριότερο, είναι και η συμμετοχή και προσφορά των ίδιων των γονιών στην κατεύθυνση να αποκτήσει το παιδί μια όσο το δυνατόν πιο συνηθισμένη και φυσιολογική καθημερινότητα. Σε αυτήν την συνηθισμένη καθημερινότητα ανήκει και το παιχνίδι.  Τα παιδιά χωρίς αναπηρίες μπορούν και παίρνουν δικές τους πρωτοβουλίες και μπορούν να πουν αν θέλουν να παίξουν ή όχι. Δεν είναι το ίδιο σίγουρο και στα παιδιά με αναπηρίες. Για αυτό είναι σημαντικό να δοκιμάζονται διάφορες λύσεις και προτάσεις, να υπάρχει επαγρύπνηση για το ποιο είναι εκείνο το παιχνίδι που αρέσει στο παιδί. Το σπουδαιότερο και πιο σημαντικό είναι να οριοθετήσει κανείς τις δυνατότητες του παιδιού. Να γνωρίζει δηλαδή τι μπορεί και τι δεν μπορεί να κάνει. Έτσι γίνεται ευκολότερη η δραστηριοποίησή του, η διατήρηση της περιέργειάς του και η αυτοπεποίθησή του. Αυτά τα συναισθήματα οδηγούν με σιγουριά στην όρεξη για μάθηση και ταυτόχρονα στη διαμόρφωση του χαρακτήρα του παιδιού σε συνύπαρξη με την οικογένεια, φίλους και άλλους. 


Ένα μικρό παιδί με κινητικά προβλήματα δεν διαφέρει και πολύ από τα υπόλοιπα παιδιά της ίδιας ηλικίας, καθώς όλα τα μικρά παιδιά εξαρτώνται από την στήριξη και την βοήθεια των μεγάλων. Γενικώς, τα παιδιά διεγείρονται μέσα από την απόκτηση εμπειριών σε διαφορετικές καταστάσεις, διαφορετικό περιβάλλον και διαφορετικές επιφάνειες. Μια μεταφορά π.χ. από το κρεβάτι στο πάτωμα και μεταφορά από χώρο σε χώρο προσφέρουν στο παιδί εμπειρίες και εναλλαγή εικόνων και συναισθημάτων.

Συνήθως, τα παιδιά με κινητικά προβλήματα δεν έχουν τη δυνατότητα να εξερευνήσουν το περιβάλλον με όλο τους το σώμα ως εργαλείο. Παρόλα αυτά έχουν την ίδια ανάγκη να αισθανθούν το ίδιο τους το σώμα σε σχέση με άλλα και διαφορετικά σώματα. Χρειάζονται την απόκτηση εμπειριών σε σχέση με το κρύο-ζεστό, υγρό-στερεό, υψηλό-χαμηλό.  Για τους γονείς ή το βοηθητικό προσωπικό που είναι αναγκασμένοι να χρησιμοποιούν βοηθήματα μετακίνησης και μεταφοράς των παιδιών, είναι σημαντικό να γνωρίζουν τα συναισθήματα που αισθάνονται τα παιδιά τους από τη συχνή ή μη τοποθέτησή τους στο δάπεδο ή στο χώμα. Τι προσφέρεται στο παιδί όταν τοποθετείται ξαπλωμένο ή καθήμενο χωρίς να του δίνεται η δυνατότητα να επηρεάσει το ίδιο την όλη κατάσταση;

Είναι σημαντικό με κατάλληλη διαμόρφωση του περιβάλλοντος χώρου να δίνουμε δυνατότητες στα παιδιά με αναπηρίες, την δυνατότητα να δουλεύουν όλες τις αισθήσεις τους. Τα διάφορα χρώματα προσφέρουν ερεθίσματα και εμπνεύσεις σε συνεργασία με διάφορα αντικείμενα που το παιδί μπορεί να κοιτάει και να πιάνει. Σε περίπτωση που το ίδιο το παιδί δεν έχει τη δυνατότητα να πιάσει από μόνο του, τότε πρέπει να τοποθετεί κανείς στα χέρια του αντικείμενα με διαφορετικά μεγέθη, διαφορετική επιφάνεια και βάρος έτσι ώστε να μπορεί το παιδί μέσα από την αίσθηση να αντιληφθεί τις διαφορές.

Υπάρχουν πολλοί τρόποι που θα μπορούσε κανείς να χρησιμοποιήσει για να διεγείρει μέσα από το παιχνίδι τις αισθήσεις των παιδιών με αναπηρίες αρκεί να χρησιμοποιήσει τη φαντασία του και να την προσαρμόσει στις όποιες δυνατότητες του παρέχει το ίδιο το παιδί. Σε μία κούνια π.χ. δίνεται η δυνατότητα στο παιδί να κινηθεί παρότι το ίδιο δεν μπορεί να περπατήσει. Επιπλέον το σώμα του βρίσκεται σε τέτοια θέση που του δίνει τη δυνατότητα να βλέπει τα πράγματα από μια τελείως διαφορετική οπτική εικόνα από εκείνη που θα έβλεπε εάν ήταν ξαπλωμένο. Ένας τρόπος για να μάθει το παιδί να εκτιμά απόσταση και κατεύθυνση είναι να αρκουδίζει. Τα παιδιά που δεν έχουν τη δυνατότητα να το κάνουν από μόνα τους πρέπει να τους τη δώσουμε για να αποκτήσουν αντίστοιχες εμπειρίες. Αυτό μπορεί εύκολα να γίνει μέσα από τη χρήση διάφορων βοηθημάτων όπως μπουσουλίστρες με ρόδες.

Ανάλογες προσπάθειες πρέπει να γίνονται για εξεύρεση τρόπων διέγερσης των αισθήσεων σε παιδιά με προβλήματα όρασης, ακοής και σε παιδιά με νοητική υστέρηση. Θα μπορούσε κανείς να αναφέρει διάφορους τρόπους παιχνιδιού και αντίστοιχα ίσως παιχνίδια. Δεν νομίζω όμως ότι θα προσέφεραν κάτι σημαντικό στον όλο προβληματισμό του θέματος γιατί κάθε παιδί είναι μια ξεχωριστή και μεμονωμένη περίπτωση και σαν τέτοια πρέπει να αντιμετωπίζεται μέσα από τις ίδιες τις δυνατότητές του. Αυτό που πάνω από όλα χρειάζεται είναι η απλόχερη και χωρίς τσιγγουνιές προσφορά και αγάπη για αυτά τα παιδιά. Όχι τόσο σε υλικά αγαθά που και αυτά βέβαια είναι απαραίτητα στην όλη διαδικασία του παιχνιδιού, όσο σε συναισθήματα.


Σύνταξη: Γιώργος Αραμπατζής, προέδρος της Scan Ideal Ελληνοσουηδική Α.Ε.
Πηγή: specialeducation.gr

Διαβάστε περισσότερα

Ένας άνδρας με σύνδρομο Down ενθαρρύνει και άλλους να χρησιμοποιούν την τεχνολογία

Κατηγορία Άρθρα & Νέα για την Εκπαίδευση

Από νεαρή ηλικία, ο Carlos de Saro ήταν γοητευμένος από την τεχνολογία, έτσι μπορεί να μην σας εκπλήξει το γεγονός ότι αυτό το πάθος τον οδήγησε στο να αποκτήσει το πτυχίο του στα συστήματα υπολογιστών και τελικά, να ιδρύσει τον δικό του μη κερδοσκοπικό οργανισμό που λέγεται: «Πάλη Ενάντια στις Αντιξοότητες, που διδάσκει τους νέους με αναπηρίες πώς να χρησιμοποιούν τους υπολογιστές και τα προγράμματα όπως το Microsoft Word και το PowerPoint.

Αυτό που μπορεί να σας εκπλήξει είναι ότι ο De Saro, ο ίδιος, έχει σύνδρομο ντάουν. Αλλά ποτέ δεν άφησε τα αντιληπτά όρια αυτής της γενετικής διαταραχής να τον επιβραδύνουν. Ο De Saro, 36 ετών σήμερα, μελέτησε την ανθρώπινη ανάπτυξη, την τεχνολογία και την ανάπτυξη των επιχειρήσεων σε ένα από τα καλύτερα ιδιωτικά πανεπιστήμια του Μεξικού, το Instituto Tecnologico y de Estudios Superiores de Monterrey, ή αλλιώς TEC de Monterrey.

Αργότερα, εργάστηκε στην Εθνική Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Μεξικού. Ήταν κατά τη διάρκεια αυτής της εμπειρίας που ο De Saro συνειδητοποίησε ότι υπήρχε έλλειψη ευκαιριών μάθησης και εργαλείων για ανθρώπους σαν για και εκείνον, έτσι ώστε να μπορέσουν να εκπαιδευτούν και να αποκτήσουν μια σταθερή εργασία.

ms01

"Ως εκ τούτου, ίδρυσα τον δικό μου Μη Κερδοσκοπικό Οργανισμό με στόχο να εκπαιδεύσει τους ανθρώπους στην τεχνολογία για να αποκτήσουν δεξιότητες εργασίας και να δημιουργήσουν δεσμούς με τη βιομηχανία και την κυβέρνηση έτσι ώστε να τους δώσει την καλύτερη δυνατή ένταξη εργασίας στην κοινωνία," Λέει ο De Saro μέσω ενός μεταφραστή. "Για να είναι κάποιος εφοδιασμένος με γνώσεις στη σημερινή εποχή του εργατικού δυναμικού, η χρήση της τεχνολογίας είναι άκρως απαραίτητη."

Στην «Καταπολέμηση Ενάντια στις Αντιξοότητες», στο μη κερδοσκοπικό κέντρο De Saro που βρίσκεται μια ώρα νότια της Πόλης του Μεξικού, οι μαθητές λαμβάνουν εξατομικευμένη διδασκαλία για να αναπτύξουν τις γλωσσικές, γνωστικές, κοινωνικές και εκπαιδευτικές δεξιότητες που υποστηρίζουν μια υψηλότερη ποιότητα ζωής, ενώ τους βοηθά να επιτύχουν σε μια αγορά εργασίας όπου τα άτομα με σύνδρομο ντάουν έχουν βρει παραδοσιακά λίγες ευκαιρίες.

«Δουλεύουν πολύ με το Paint και με το PowerPoint," εξηγεί η Celina Garcia Keller, διευθυντής του Κέντρο Τεχνολογίας της Microsoft στο Μεξικό. «Στους μαθητές με σύνδρομο ντάουν παίρνει περισσότερο χρόνο για να κατανοήσουν τις αφηρημένες έννοιες. Με την τεχνολογία, μαθαίνουν αυτές τις γνωστικές δεξιότητες πιο εύκολα απ’ ότι θα τις μάθαιναν από ένα βιβλίο.»

Συχνά, λέει, οι μαθητές θα χρησιμοποιήσουν τη Ζωγραφική ή το PowerPoint για να κατανοήσουν τα γράμματα και τους αριθμούς - ή, για να παρουσιάσουν την ιστορία της ζωής τους. "Η Τεχνολογία της Microsoft είναι το πιο εύκολη στη χρήση, επειδή είναι πιο εύκολη για να τη μάθουν," λέει ο De Saro.

"Μόλις την περασμένη εβδομάδα, η ομάδα των φοιτητών με εντυπωσίασε με τις προόδους τους χρησιμοποιώντας το λογισμικό της Microsoft," προσθέτει. «Τους ζήτησα να γράψουν κάτι και ο καθένας τους έγραψε δύο παραγράφους σε λιγότερο από δύο ώρες, χρησιμοποιώντας το Word. Αυτό ήταν κάτι που δεν ήταν σε θέση να κάνουν πριν. "

Η Keller, της οποίας η κόρη επίσης έχει σύνδρομο ντάουν, συναντήθηκε με τον De Saro σε μια σύνοδο κορυφής για την ένταξη των ατόμων με ειδικές ανάγκες. Λέει ότι εμπνεύστηκε από ό, τι είχε επιτευχθεί από τον De Saro και από όλα τα ταξίδια που έχει κάνει.

"Που πήρε το μυαλό το γεγονός ότι βρήκα κάποιον που ήταν τόσο καλός ομιλητής και δούλευε τόσο σκληρά για να συμπεριλάβει τα άτομα με ειδικές ανάγκες στο σχολείο και να τους προετοιμάσει για να συμπεριληφθούν στο εργατικό δυναμικό», θυμάται. "Στο Μεξικό δεν υπάρχει κανένα κοινό πρόγραμμα για μαθητές με ειδικές ανάγκες. Οι γονείς συχνά εγκαταλείπουν το σχολείο επειδή οι καθηγητές συχνά δεν έχουν ό, τι χρειάζεται για να βοηθήσουν, αναδεικνύοντας το πρόγραμμα αυτό το πιο σημαντικό της χώρας.»

Η Microsoft έχει συμβάλει λογισμικό στον ΜΚΟ του De Saro, και οι εργαζόμενοι της εργάζονται εθελοντικά στο κέντρο αυτό για να βοηθήσουν τον De Saro να διδάξει τους μαθητές πώς να χρησιμοποιούν τα προγράμματα. Ο De Saro και εθελοντές του επισκέπτονται το Κέντρο Τεχνολογίας της Microsoft συχνά να για λάβουν εκπαίδευση στα Windows 8, το Office 365, σε εφαρμογές και άλλες τεχνολογίες.

ms02

Ο De Saro και η Microsoft, επίσης, ένωσαν τις δυνάμεις τους για να υπερασπιστούν τα άτομα με ειδικές ανάγκες. Πρόσφατα, η Microsoft τον κάλεσε να καταθέσει ενώπιον του Κογκρέσου του Μεξικού σχετικά με το πώς η τεχνολογία μπορεί να είναι ένα εργαλείο για την ένταξη και την υποστήριξη της εκπαίδευσης για τα άτομα με ειδικές ανάγκες. Προέτρεψε τους νομοθέτες να εγγυηθούν ότι τα άτομα με ειδικές ανάγκες θα έχουν πρόσβαση στην εκπαίδευση και την τεχνολογία που θα τους επιτρέψει να εργαστούν και να συνεισφέρουν στην κοινωνία.

Σήμερα, Ο De Saro μιλά για τη σημασία του να συμπεριλαμβάνονται τα άτομα όλων των ικανοτήτων στο σχολείο, την εργασία και την κοινωνία σε συνέδρια σε όλη τη Λατινική Αμερική και τις Ηνωμένες Πολιτείες. Σε ένα πρόσφατό συνέδριο που έγινε υπό την αιγίδα της Microsoft, μίλησε με τους γονείς των παιδιών με σύνδρομο ντάουν για τη ζωή και το έργο του. Θέλει να συμπεριληφθούν όλοι και γνωρίζει η τεχνολογία μπορεί να ενδυναμώσει τους ανθρώπους όλων των δυνατοτήτων για να κάνουν ακριβώς αυτό.

Πηγή: news.microsoft.com  | Αναδημοσίευση: down-syndrome.gr

Διαβάστε περισσότερα

Ένταξη των παιδιών με σύνδρομο Down στο σχολείο

Κατηγορία Άρθρα & Νέα για την Εκπαίδευση

Το σύνδρομο Down είναι η πιο συνηθισμένη χρωμοσωμική ανωμαλία στους ανθρώπους. Πήρε το όνομά του από τον Άγγλο John Langdon Down, που πρώτος το περιέγραψε το 1866. Προκαλείται από ένα λάθος στην κυτταρική διαίρεση του 21ου χρωμοσώματος. Τα ακριβή αίτια του χρωμοσωμικού λάθους στο σύνδρομο Down δεν είναι προς το παρόν γνωστά. Για την πλειονότητα των παιδιών με σύνδρομο Down, η διάγνωση γίνεται κατά τη γέννηση ή λίγο αργότερα. Η ανίχνευση του συνδρόμου σήμερα επιτρέπει την πρώιμη παρέμβαση και τη δυναμική αντιμετώπιση των συγγενών προβλημάτων υγείας.

Ένταξη των παιδιών με σύνδρομο Down στο σχολείο
Γιατί ένταξη;
Υπάρχουν πολλοί λόγοι για τους οποίους πρέπει να δοθεί η ευκαιρία σ’ ένα παιδί με σύνδρομο Down να παρακολουθήσει το συνηθισμένο σχολείο. Όλο και περισσότερες έρευνες που έχουν δημοσιευτεί επαυξάνουν τη γνώση για τις ικανότητες των παιδιών με σύνδρομο Down και τη δυνατότητά τους να ενταχθούν επιτυχώς, ενώ έχει αυξηθεί και η συναίσθηση των γονέων για την αξία και τα οφέλη της ένταξης. Επιπλέον η ένταξη είναι κατά της διάκρισης και επιφέρει και ακαδημαϊκά και κοινωνικά οφέλη.

Ακαδημαϊκά
- Η έρευνα δείχνει ότι τα παιδιά τα πάνε καλύτερα ακαδημαϊκά όταν εργάζονται σε περιβάλλον ένταξης.

Κοινωνικά
- Οι καθημερινές ευκαιρίες της ανάμιξης με τυπικά αναπτυσσόμενους συνομηλίκους παρέχει πρότυπα κανονικής και κατάλληλης για την ηλικία συμπεριφορά.
- Τα παιδιά έχουν ευκαιρίες να αναπτύξουν σχέσεις με παιδιά της κοινότητάς τους.
- Η παρακολούθηση σε συνηθισμένο σχολείο είναι ένα βήμα - κλειδί προς την ένταξη στη ζωή της κοινότητας και της κοινωνίας στο σύνολό της.
Η επιτυχής ένταξη είναι ένα βήμα κλειδί προς την προετοιμασία των παιδιών με Ειδικές Εκπαιδευτικές Ανάγκες στο να αποβούν πλήρως μέλη που συνεισφέρουν στην κοινότητα, και η κοινωνία ωφελείται στο σύνολό της. Οι τυπικά αναπτυσσόμενοι συνομήλικοι κερδίζουν την κατανόηση για τις μειονεξίες, την ανεκτικότητα και το πώς να νοιάζονται και να υποστηρίζουν άλλα παιδιά με ειδικές ανάγκες.

Μια θετική στάση
Όμως η επιτυχής ένταξη δε συμβαίνει αυτόματα. Η εμπειρία δείχνει ότι το πιο σπουδαίο συστατικό της επιτυχημένης εφαρμογής της ένταξης για τα παιδιά με ειδικές ανάγκες είναι απλά η θέληση να την κάνουμε να πετύχει. Η στάση επομένως όλου του σχολείου είναι ένας σημαντικός παράγοντας. Μια θετική στάση λύνει από μόνη της προβλήματα. Τα σχολεία χρειάζονται μια ξεκάθαρη και ευαίσθητη πολιτική ως προς την ένταξη και διοικητικές ομάδες, που να είναι αφοσιωμένες στην πολιτική αυτή και να υποστηρίζουν το προσωπικό, βοηθώντας τους ν’ αναπτύξουν νέες δεξιότητες μέσα στις τάξεις τους.

Μερικά γεγονότα για το σύνδρομο Down
- Το σύνδρομο Down είναι η πιο συνηθισμένη μορφή μαθησιακής μειονεξίας-περίπου 1 σε κάθε 1000 ζωντανές γεννήσεις κάθε χρόνο.
- Προκαλείται από την παρουσία ενός επιπλέον χρωμοσώματος. Αντί να έχει 46 χρωμοσώματα ως συνήθως, ένα πρόσωπο με σύνδρομο Down έχει 47.
- Όλα τα παιδιά με σύνδρομο Down θα έχουν κάποιο βαθμό μαθησιακής δυσκολίας από ήπια μέχρι σοβαρή.
- Αν και το σύνδρομο Down οφείλεται σε γενετικούς παράγοντες, οι περιβαλλοντικοί παράγοντες παίζουν ένα σπουδαίο μέρος στην ανάπτυξη, όπως σε κάθε παιδί, γι΄αυτό και η εξέλιξη κάθε παιδιού είναι διαφορετική εξαρτώμενη τόσο από το δυναμικό του ίδιου του παιδιού όσο και από το περιβάλλον μέσα στο οποίο μεγαλώνει και εκπαιδεύεται.
- Τα παιδιά με σύνδρομο Down ποικίλλουν τόσο ευρέως στην ανάπτυξη και την πρόοδό τους όσο και τα τυπικά αναπτυσσόμενα παιδιά.
- Μιλώντας γενικά, τα παιδιά με σύνδρομο Down αναπτύσσονται πιο αργά απ’ ότι οι συνομήλικοί τους, φτάνοντας στην κάθε βαθμίδα ανάπτυξης σε μεγαλύτερη ηλικία και παραμένοντας για περισσότερο διάστημα. Το αναπτυξιακό χάσμα ανάμεσα στα παιδιά με σύνδρομο Down και τα συνομήλικα διευρύνεται συνήθως με την ηλικία, ωστόσο η κατάλληλη εκπαίδευση μπορεί να βοηθήσει ένα παιδί με σύνδρομο Down να προχωρήσει στις βαθμίδες της σχολικής και μετέπειτα της επαγγελματικής εκπαίδευσης σε σημείο που να μπορεί σε μεγαλύτερες ηλικίες να εργαστεί, να προσφέρει στην κοινωνία και να πάρει από αυτήν.

Ένα συγκεκριμένο μαθησιακό προφίλ κι όχι απλά αναπτυξιακή καθυστέρηση
Τα παιδιά με σύνδρομο Down δεν έχουν απλά μια γενική καθυστέρηση στην ανάπτυξή τους για να χρειάζονται απλά ένα αραιωμένο αναλυτικό πρόγραμμα. Έχουν ένα συγκεκριμένο μαθησιακό προφίλ με χαρακτηριστικά δυνατά σημεία και αδυναμίες. Η γνώση των παραγόντων που διευκολύνουν και παρεμποδίζουν τη μάθηση επιτρέπει στους δασκάλους να σχεδιάζουν και να εφαρμόζουν ανάλογες δραστηριότητες και προγράμματα εργασίας. Το χαρακτηριστικό μαθησιακό προφίλ και τα μαθησιακά στυλ του παιδιού με σύνδρομο Down, μαζί με τις ατομικές ανάγκες και ποικιλίες μέσα σ’ αυτό το προφίλ, πρέπει επομένως να ληφθεί υπόψη.
Οι ακόλουθοι παράγοντες είναι τυπικοί για πολλά παιδιά με σύνδρομο Down. Μερικά έχουν φυσικές (σωματικές) επιπτώσεις, άλλα έχουν γνωστικές. Πολλά έχουν και τα δυο.

Παράγοντες που διευκολύνουν τη μάθηση
Δυνατή οπτική αντίληψη και οπτικές μαθησιακές δεξιότητες που περιλαμβάνουν:
- Ικανότητα να μαθαίνουν και να χρησιμοποιούν νόημα, χειρονομίες και οπτική στήριξη.
- Ικανότητα να μαθαίνουν και να χρησιμοποιούν το γραπτό λόγο.
- Παίρνουν πρότυπα συμπεριφοράς και στάσεων από τους συνομηλίκους και τους ενήλικες.
- Μαθαίνουν από πρακτικό υλικό του αναλυτικού προγράμματος και από χειροπιαστές δραστηριότητες.

Παράγοντες που εμποδίζουν τη μάθηση (δεν ισχύουν όλοι για όλα τα παιδιά)
- Καθυστέρηση κινητικών δεξιοτήτων-λεπτών και αδρών.
- Ακουστική και οπτική βλάβη.
- Βλάβες στην ομιλία και τη γλώσσα.
- Έλλειμμα στην βραχυπρόθεσμη ακουστική μνήμη.
- Μικρότερη διάρκεια συγκέντρωσης.
- Δυσκολίες στην παγίωση και διατήρηση.
- Δυσκολίες στη γενίκευση, σκέψη και διαλεκτική.
- Δυσκολίες στην αλληλουχία.
- Στρατηγικές αποφυγής.

Πηγή: paidagwgos.blogspot.gr
Παιδιά με σύνδρομο Down (Αποσπάσματα από μεταφρασμένο άρθρο του Down Syndrome Trust)

Διαβάστε περισσότερα

Ανακοινώνεται η ίδρυση νέων σχολείων Ειδικής Αγωγής και Εκπαίδευσης

Κατηγορία Άρθρα & Νέα για την Εκπαίδευση

Το Υπουργείο Παιδείας, ακολουθώντας τη βασική αρχή του για στήριξη και αναβάθμιση της ειδικής αγωγής, ανακοινώνει την ίδρυση 13 νέων Σχολικών Μονάδων Ειδικής Αγωγής και Εκπαίδευσης.

Συγκεκριμένα, με την ίδρυση 1 Ειδικού Νηπιαγωγείου, 1 Ειδικού Δημοτικού Σχολείου, 2 Ε.Ε.Ε.ΕΚ. και 9 Ενιαίων Ειδικών Επαγγελματικών Γυμνασίων-Λυκείων, δημιουργούνται ακόμα καλύτερες συνθήκες για την κάλυψη των εκπαιδευτικών αναγκών κάθε μαθητή, στο πλέον κατάλληλο εκπαιδευτικό περιβάλλον, σε κάθε σημείο της χώρας.

Ιδιαίτερα ενισχυμένη αναδεικνύεται η Δευτεροβάθμια Ειδική Εκπαίδευση, η οποία επί σειρά ετών ήταν υποβαθμισμένη τόσο σε αριθμό δομών όσο και σε επίπεδο προγραμμάτων σπουδών. Με την καθιέρωση και γενίκευση του Ενιαίου Ειδικού Επαγγελματικού Γυμνασίου-Λυκείου και την εφαρμογή νέων ωρολογίων προγραμμάτων, από το σχολικό έτος 2017-18, η Δευτεροβάθμια Ειδική Εκπαίδευση αποκτά δυναμική και το Υπουργείο Παιδείας ανταποκρίνεται στα αιτήματα ίδρυσης νέων σχολείων, σε περιοχές που η έλλειψη δομών καθιστούσε, για ορισμένους μαθητές, ανύπαρκτη τη δυνατότητα συνέχισης φοίτησης στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση.

Επίσης, προάγονται 10 Ειδικά Δημοτικά Σχολεία και Ειδικά Νηπιαγωγεία προκειμένου να εναρμονιστούν με το νέο μαθητικό δυναμικό τους και να ανταποκριθούν καλύτερα στη κάλυψη των εκπαιδευτικών αναγκών των μαθητών τους.

Για την κάλυψη των αναγκών σε εκπαιδευτικό προσωπικό όλων των κλάδων, οι προσλήψεις θα είναι αυξημένες και κατά προτεραιότητα και για το σχολικό έτος 2017-18, τόσο για την επαρκή στελέχωση των Ειδικών Σχολείων όσο και για την κάλυψη των εκπαιδευτικών και ψυχοκοινωνικών αναγκών των μαθητών που φοιτούν στα σχολεία γενικής εκπαίδευσης.

Το ΦΕΚ ιδρύσεων νέων Σ.Μ.Ε.Α.Ε.

Διαβάστε περισσότερα

Μοντέλα συνεργασίας μεταξύ ειδικών εκπαιδευτικών με γονείς παιδιών με αναπηρία

Κατηγορία Άρθρα & Νέα για την Εκπαίδευση

Οι αντιλήψεις των ειδικών για το ρόλο τους απέναντι στους γονείς παιδιών με ειδικές ανάγκες καθορίζει σε μεγάλο βαθμό τη συμπεριφορά των ειδικών απέναντι στους γονείς. Παράλληλα, έρευνες στην ελληνική και ξένη πραγματικότητα δείχνουν πως η συμπεριφορά των ειδικών απέναντι στους γονείς παιδιών με ειδικές ανάγκες επηρεάζει τις συναισθηματικές αντιδράσεις των γονέων απέναντι στη διάγνωση του παιδιού τους με ειδικές ανάγκες.

Ανάλογα με τους ρόλους που οι ειδικοί υιοθετούν στις σχέσεις τους με τους γονείς, οι Cunningham και Davis (1991) διέκριναν τρία μοντέλα, που μπορεί να επικρατούν στη σχέση ειδικού-γονέα: (α) το μοντέλο του ειδήμονα (expert model), (β) του μεταβιβαστή γνώσεων (transplant model) και του (γ) καταναλωτή γνώσεων (consumer model). Τα τελευταία χρόνια προστέθηκε ένα ακόμη μοντέλο, (δ) το μοντέλο της ενδυνάμωσης (empowerment model) (Dale, 2006).

Το μοντέλο του ειδήμονα (expert model) περιγράφει τον ειδικό που παίρνει όλες τις αποφάσεις και επιλέγει τις πληροφορίες που χρειάζεται ένας γονέας. Ο γονέας δεν αναγνωρίζεται ως πηγή βοήθειας και πληροφοριών και ο ρόλος του είναι παθητικός και συνυφασμένος με την εκτέλεση των οδηγιών και αποφάσεων. Αυτή η προσέγγιση καλλιεργεί την εξάρτηση των γονέων από τους ειδικούς, δημιουργεί αισθήματα μειωμένης αυτοδυναμίας και μειωμένης ικανότητας που τελικά περιορίζουν τη δυνατότητα του γονέα να βοηθήσει το παιδί του. Επιπλέον, στο πλαίσιο αυτού του μοντέλου ο ειδικός αδιαφορεί για τις απόψεις των γονέων και αντιμετωπίζει το παιδί από τη δική του οπτική γωνία, μέσα από την οποία, ωστόσο, υπάρχει ο κίνδυνος να αγνοήσει πολύ σημαντικά στοιχεία για τη κατανόηση του παιδιού.

Στο δεύτερο μοντέλο ο ειδικός εμφανίζεται ως μεταβιβαστής γνώσεων (transplant model). Σ' αυτό το μοντέλο ο ειδικός εμφανίζεται ως ο άνθρωπος που κατέχει γνώσεις και ο ρόλος του περιλαμβάνει τη μεταβίβαση των γνώσεων και οδηγιών στους γονείς και την εφαρμογή αυτών των οδηγιών από τους γονείς. Σε αντίθεση με το προηγούμενο μοντέλο, αναγνωρίζεται πως οι γονείς μπορούν να βοηθήσουν. Ο ρόλος των γονέων είναι πιο ενεργητικός γιατί συμμετέχουν εφαρμόζοντας τις αποφάσεις και τις οδηγίες των ειδικών, αλλά μπορούν να κάνουν σχόλια πάνω στις εμπειρίες τους από την εφαρμογή των αποφάσεων και οδηγιών. Αυτή η προσέγγιση ενισχύει την αυτοπεποίθηση των γονέων και ταυτόχρονα περιορίζει τον κίνδυνο να παραβλεφθούν σημαντικές πτυχές του παιδιού. Ωστόσο, και σε αυτό το μοντέλο ο γονέας δεν αναλαμβάνει κάποιο ιδιαίτερα ενεργητικό ρόλο, καθώς ο ειδικός απαιτεί από τους γονείς να δεχτούν να συμβιβαστούν με τις αποφάσεις του, ακόμη και αν οι γονείς έχουν αντίθετες απόψεις, ή δεν έχουν τη δυνατότητα να υλοποιήσουν τις οδηγίες του ειδικού.

Το τρίτο μοντέλο παρουσιάζει τον γονέα ως καταναλωτή γνώσεων (consumer model). Ο γονέας έχει το δικαίωμα να επιλέξει τις γνώσεις και οδηγίες που θεωρεί σημαντικές. Ο ειδικός οφείλει να κατανοήσει τους γονείς, να ακούσει τις αντιλήψεις, τους στόχους και τις επιθυμίες τους και να τους παρέχει πληροφορίες, οδηγίες και διάφορες εναλλακτικές λύσεις ώστε να τους βοηθήσει να πάρουν αποφάσεις. Ο γονέας αντιμετωπίζεται ως ένα πρόσωπο που γνωρίζει και έχει την πιο ολοκληρωμένη εικόνα για το παιδί του. Όπως και στο μοντέλο του μεταβιβαστή γνώσεων ο ειδικός μεταβιβάζει τις γνώσεις του στους γονείς, ωστόσο, σ' αυτό το μοντέλο μία βασική αρχή είναι η διαπραγμάτευση, δηλαδή η διαδικασία κατά την οποία ο ειδικός και οι γονείς προσπαθούν να φτάσουν σε μία απόφαση μαζί, λαμβάνοντας υπόψη πως οι γονείς παίρνουν την τελική απόφαση.

Το μοντέλο της ενδυνάμωσης (empowerment model) που αναπτύχθηκε τα τελευταία χρόνια αποδίδει στους γονείς έναν ενεργητικό ρόλο. Σε μία σχέση ενδυνάμωσης αναγνωρίζεται πως οι γονείς έχουν και μπορούν να αποκτήσουν γνώσεις και ικανότητες και μπορούν να συμμετέχουν σημαντικά στο σχεδιασμό, στην οργάνωση και στη λήψη αποφάσεων. Το μοντέλοαυτό υιοθετεί μία οικολογική προσέγγιση, η οποία υποστηρίζει ότι το παιδί δε ζει απομονωμένο αλλά στο πλαίσιο ενός περιβάλλοντος, μίας κοινωνίας που ασκεί ιδιαίτερη επίδραση πάνω του. Στο πλαίσιο μίας οικολογική προσέγγισης η αντιμετώπιση ενός παιδιού με ειδικές ανάγκες απαιτεί να ληφθούν υπόψη όλα τα επίπεδα που ασκούν κάποια επίδραση στο παιδί. Η οικογένεια αποτελεί ένα σημαντικό κομμάτι αυτού του περιβάλλοντος και τα μέλη της που δεν είναι πάντα μόνο οι γονείς αλλά και τα αδέρφια, ο παππούς και η γιαγιά ή κάποια άλλα άτομα που βρίσκονται σε στενή σχέση με την οικογένεια, επηρεάζουν την εξέλιξη και ανάπτυξη του παιδιού. Συνεπώς, ένα πρόγραμμα παρέμβασης συμπεριλαμβάνει όσο το δυνατόν περισσότερα μέλη της οικογενειακής κοινότητας του παιδιού.

Κύριος στόχος ενός προγράμματος παρέμβασης είναι η ενεργή συμμετοχή του γονέα σε αυτό το πρόγραμμα. Η συμμετοχή των γονέων μπορεί να επιτευχθεί μέσα από την ενδυνάμωσή τους με την παροχή πληροφοριών και την καλλιέργεια δεξιοτήτων, με στόχο τη βαθμιαία απεξάρτηση από τους ειδικούς και την απόκτηση αυτοπεποίθησης που θα τους επιτρέψει να παρέμβουν και να συμμετέχουν ενεργά σε αποφάσεις (Bailey, 1994). Η ενδυνάμωση των γονέων μπορεί να λειτουργήσει σε διάφορα επίπεδα: α) ένα πρώτο επίπεδο αφορά στη στήριξη των γονέων, β) ένα δεύτερο επίπεδο περιλαμβάνει τη συμμετοχή των γονέων στην αξιολόγηση των αναγκών του παιδιού τους και στο σχεδιασμό ενός εξατομικευμένου προγράμματος παρέμβασης και γ) σ' ένα τρίτο επίπεδο οι γονείς συμμετέχουν στη διαπαιδαγώγηση του παιδιού τους.

Ειδικότερα:
1) Μέσα στο πλαίσιο στήριξης των γονέων μπορούν i) να δημιουργηθούν ομάδες γονέων για αλληλοϋποστήριξη ii) να δοθούν ευκαιρίες για προσωπικό συλλογισμό και iii) να παρέχονται πληροφορίες σχετικά με τις υπάρχουσες υπηρεσίες (εκπαιδευτικές, ιατρικές, ψυχαγωγικές) που απευθύνονται στους γονείς και στα παιδιά τους.

2) Κατά την αξιολόγηση των αναγκών του παιδιού και το σχεδιασμό ενός εξατομικευμένου προγράμματος παρέμβασης, οι ειδικοί συμβουλεύονται τους γονείς και χρησιμοποιούν τις γνώσεις τους και τις εμπειρίες τους προκειμένου να αποφασίσουν πώς θα βοηθήσουν πιο αποτελεσματικά το παιδί. Αυτή η συνεργασία είναι σημαντική τόσο στην αρχή όταν αξιολογείται ένα παιδί με στόχο να εξερευνηθούν οι ανάγκες και οι δυνατότητές του αλλά και στη συνέχεια όταν σχεδιάζονται, εφαρμόζονται και αξιολογούνται εξατομικευμένα προγράμματα μάθησης.

3) Η συμμετοχή των γονέων στη διαπαιδαγώγηση του παιδιού τους περιλαμβάνει τη χρήση των υπαρχουσών γνώσεών τους και ικανοτήτων αλλά και την εκμάθηση δεξιοτήτων, που αφορούν θέματα διαχείρισης συμπεριφοράς, επικοινωνίας, και εκπαίδευσης που θα βοηθήσουν τους γονείς να συμβάλλουν πιο αποτελεσματικά στην εξέλιξη του παιδιού τους.

Παρατηρείται λοιπόν από την ανάλυση των επιπέδων ενδυνάμωσης πως οι γονείς μπορούν να παίξουν ένα σημαντικό ρόλο, αρκεί να αναγνωριστεί η διαφορετικότητα των ρόλων μέσα από τη διαφορετικότητα της σχέσης του ειδικού με το παιδί και της σχέσης του γονέα με το παιδί.  Ο ρόλος του γονέα είναι ευρύτερος από το ρόλο του ειδικού, καθώς ο ειδικός αντιμετωπίζει το παιδί μέσα στο πλαίσιο του επιστημονικού του πεδίου, ενώ ο γονέας αντιμετωπίζει το παιδί πιο συνολικά. Για παράδειγμα, ένας λογοπεδικός θα επικεντρωθεί στη γλωσσική ανάπτυξη του παιδιού, ενώ ο γονέας θα ασχοληθεί με επιπρόσθετες πτυχές της ανάπτυξης του παιδιού.

Ένας ειδικός παρακολουθεί το παιδί για περιορισμένο χρονικό διάστημα, ενώ οι γονείς βρίσκονται σε αλληλεπίδραση με το παιδί τους σ' ένα πλήθος καταστάσεων καθώς περνούν αρκετό χρόνο μαζί του. Συνεπώς, μπορούν να συλλέξουν πολλές πληροφορίες και να παρουσιάσουν μία ευρύτερη εικόνα του παιδιού στον ειδικό.  Η σχέση του γονέα με το παιδί του είναι πιο συναισθηματική συγκριτικά με τον ειδικό που είναι αποστασιοποιημένος συναισθηματικά από το παιδί. Αυτός ο στενός συναισθηματικός δεσμός μπορεί να επηρεάσει τους γονείς με αποτέλεσμα να αρνούνται να δουν κάποιες συγκεκριμένες πλευρές του παιδιού ή να εκφράζουν επιθυμίες και απαιτήσεις οι οποίες δύσκολα μπορούν να εκπληρωθούν (Cunningam και Davis, 1991, Katz, 1980). Ωστόσο και ο ειδικός εξαιτίας της αποστασιοποίησης μπορεί να δυσκολευτεί να κατανοήσει το παιδί.

Μέσα από την αναγνώριση της διαφορετικότητας ο ειδικός θα προσπαθήσει να ανιχνεύσει τρόπους επικοινωνίας με τους γονείς και να τους κατανοήσει. Θα συνεργαστεί μαζί τους με στόχο να ανιχνεύσει και να εντοπίσει τις προτεραιότητες, τις αγωνίες και τα ενδιαφέροντά τους, να δει τι είναι σημαντικό γι' αυτούς και να στηρίξει τις αποφάσεις τους συμβουλεύοντάς τους και σχεδιάζοντας ένα πρόγραμμα παρέμβασης που θα ανταποκρίνεται στις ανάγκες τους. Θα διαμορφώσει, δηλαδή, ένα κλίμα συνεργασίας όπου ο γονέας θα αποτελέσει έναν ισότιμο συνεργάτη με στόχο την από κοινού αντιμετώπιση ενός παιδιού με ειδικές ανάγκες.

Σύνταξη: Δρ Τρύφων Μαυροπαλιάς
Επιμέλεια: Employ | Σύμβουλοι Εκπαίδευσης και Σταδιοδρομίας

Διαβάστε περισσότερα

Ο σύγχρονος ρόλος του εκπαιδευτικού ειδικής αγωγής

Κατηγορία Άρθρα & Νέα για την Εκπαίδευση

Happy Teachers Day

Η σταδιακή απομάκρυνση από το παραδοσιακό λειτουργιστικό μοντέλο της ειδικής αγωγής και η καθιέρωση του κοινωνικού ερμηνευτικού μοντέλου οδήγησε και στην αλλαγή του ρόλου του ειδικού παιδαγωγού από αυτόν του τεχνίτη εφαρμοστή των αποφάσεων άλλων σε αυτόν του επαγγελματία, δηλαδή του ικανού για τη λήψη αφηρημένων αποφάσεων (Carrκ.α. 1994) που αξιολογώντας την κοινωνική και εκπαιδευτική εγκυρότητα της παρεχόμενης εκπαίδευσης συνεισφέρει ουσιαστικά στην πολυ επαγγελματική διαδικασία λήψης αποφάσεων.

Ο σύγχρονος ρόλος του ειδικού παιδαγωγού απαιτεί να μην είναι αυτός μόνο ψυχολόγος και εκπαιδευτικός τεχνολόγος αλλά και σχεδιαστής κατάλληλων προγραμμάτων εκπαίδευσης, κοινωνιολόγος και γνώστης των παραμέτρων του πλαισίου στο οποίο η μάθηση λαμβάνει χώρα (Deno, 1994). Έτσι αυξάνονται οι πιθανότητες να οδηγήσει τον μαθητή στην κατάκτηση της όσο το δυνατόν πιο ανεξάρτητης διαβίωσης και στην ένταξή του στην κοινότητα. Ας δούμε όμως αναλυτικά τι σημαίνει αυτό και πόσο εφικτό είναι.

Απαιτήσεις του ρόλου - Σχεδιαστής εκπαίδευσης 

Το θέμα είναι τι είδους εκπαίδευση; Εκπαίδευση που σχεδιάζεται με άξονα τα μειονεκτήματα του μαθητή ή εκπαίδευση που σχεδιάζεται με άξονα τις δυνατότητές του;

Ο εκπαιδευτικός σχεδιασμός που βασίζεται στην αξιολόγηση των μειονεκτημάτων και των αδυναμιών του μαθητή οδηγεί σε χαμηλές προσδοκίες. Λόγω των επιδράσεων του λειτουργικιστικού μοντέλου της ειδικής αγωγής παραμένει σθεναρή μια στάση που στηρίζεται στην λογική ότι η εκπαιδευτική επιτυχία εξαρτάται από τα μειονεκτήματα του μαθητή και όχι από την ποιότητα της παρεχόμενης εκπαίδευσης (McSheehan, κ. α., 2002). Η συνήθης διαδικασία είναι η εκπόνηση εκπαιδευτικών στόχων μέσα από την καταγραφή των μειονεκτημάτων του μαθητή. Αντί να καταγράφεται μια πλήρης εικόνα των δυνατοτήτων του σε όλες τις περιοχές λειτουργικών ικανοτήτων και αντί να αξιολογείται η πρόοδός του σε σχέση και με την επίδοση των διδασκόντων περιγράφονται απλά οι διαδικασίες που πρέπει να ακολουθηθούν και ο μαθητής αξιολογείται σε σχέση με την προηγούμενη επίδοσή του σε προκαθορισμένες δραστηριότητες, άσχετα αν αυτές είναι ηλικιακά ακατάλληλες, βαρετές ή εκπαιδευτικά ασήμαντες. 

Αντίθετα ο εκπαιδευτικός σχεδιασμός που βασίζεται στα αποτελέσματα της αξιολόγησης των δυνατοτήτων οδηγεί σε υψηλές προσδοκίες και συνεπακόλουθα σε θετικά αποτελέσματα (Callahan, 2002). Στην  πράξη αυτό σημαίνει ότι ο ειδικός παιδαγωγός πρέπει να συλλέγει συστηματικά πληροφορίες για τις δυνατότητες του μαθητή (Carrκ. α., 2002’LaVigna&Donnellan, 1986’Meyer&Evans, 1989) συγκρίνοντας το επίπεδο των δυνατοτήτων με το επίπεδο των συνομηλίκων και αναλύοντας την απόσταση ανάμεσα στον μαθητή και τους συνομηλίκους του αναδεικνύοντας έτσι τους στόχους της παρέμβασής του (Evans&Meyer, 1985’Meyer&Evans, 1989’ Ντίνας 2003).

Η φιλοσοφία που διαπερνά την επιλογή δραστηριοτήτων πρέπει να βασίζεται στο κριτήριο της μικρότερης επικινδυνότητας σύμφωνα με το οποίο το να θεωρούμε ότι ένα άτομο δεν είναι ικανό σε μια ορισμένη περιοχή θα έχει καταστρεπτικές συνέπειες για αυτό αν η υπόθεσή μας αποδειχθεί λανθασμένη (Donnellan, 1984). Αντί λοιπόν να αποκλείει δραστηριότητες, ο ειδικός παιδαγωγός θα πρέπει να εμπλουτίζει το πρόγραμμα σπουδών και να είναι ανοιχτός στην καινοτομία προωθώντας την εφαρμογή κοινωνικοεκπαιδευτικά έγκυρων παρεμβάσεων που διασφαλίζουν το δικαίωμα του ΑμΕΑ σε ικανή και αποτελεσματική εκπαίδευση, που δεν το υποτιμούν ή το στιγματίζουν ούτε θέτουν σε κίνδυνο τη σχέση δασκάλου μαθητή. Επιπρόσθετα να αντιμετωπίζει τον μαθητή σαν ενεργό συμμέτοχο στη διαδικασία της μάθησης και όχι σαν παθητικό δέκτη θεραπείας (Carrκ.α., 1994).  

  • Αναλυτής συμπεριφοράς 

Για να θεωρείται κάποιος σχεδιαστής προγραμμάτων εκπαίδευσης που στοχεύουν στην ανάπτυξη των δυνατοτήτων του ατόμου θα πρέπει να είναι σε θέση να εξακριβώνει τους αιτιολογικούς παράγοντες των συμπεριφορών πρόβλημα που εμποδίζουν την παροχή πρόσβασης στην μάθηση, έτσι ώστε να αναπτύσσει παρέμβαση που θα είναι εμφανής στην αιτιολογία της συμπεριφοράς. Έτσι διπλασιάζονται οι πιθανότητες επιτυχίας (Carrκ.α. 1999) ενώ περιορίζεται η πιθανότητα δημιουργίας κενών συμπεριφοράς (Emerson, 1995;LaVigna&Donnellan, 1986) αφού η συμπεριφορά πρόβλημα αντικαθίσταται από εναλλακτικές και κοινωνικά αποδεκτές συμπεριφορές που επιτελούν την ίδια λειτουργία με αυτή. Έτσι αντικαθίσταται η μορφή της συμπεριφοράς χωρίς να εξαλείφεται και η συχνά πολύτιμη (π.χ. επικοινωνιακή,κιναισθητηριακή) για τον μαθητή λειτουργία της (Carr&Durand, 1985’Carrκ.α. 1994’LaVigna&Donnelan, 1986) ενώ η παρέμβαση καθίσταται αναπόσπαστο μέλος της εκπαίδευσης (Carrκ.α., 1994). Η ανάπτυξη του ρεπερτορίου λειτουργικών ικανοτήτων καθιστά πιο ισχυρή την πιθανότητα ενσωμάτωσης και αποδοχής του ΑμΕΑ στην κοινότητα (Billingsley&Albertson, 1999’Carrκ.α., 2002’Meyer&Evans, 1989). Σε αντιδιαστολή με το λειτουργικιστικό μοντέλο παρέμβασης που θεωρεί ότι πρώτα  πρέπει να εξαλειφθούν οι όποιες συμπεριφορές πρόβλημα ώστε να ανοίξει ο δρόμος στην εκπαίδευση, σήμερα κυριαρχεί η άποψη ότι η εκπαίδευση πρέπει να συμβαδίζει με την εξάλειψη των συμπεριφορών πρόβλημα (Carr&Durand, 1985’Carrκ.α., 1994’ 1999’ 2002). Όχι μόνο αυτό, αλλά πρώτιστος στόχος της πρέπει να είναι η ανάπτυξη των λειτουργικών ικανοτήτων (Carr, κ.α., 2002) αφού αν ο μαθητής αποκτήσει κατάλληλους τρόπους να εκφράζει τις ανάγκες και τις επιθυμίες του, να λύνει προβλήματα και να αντιμετωπίζει νέες καταστάσεις τότε αναπόφευκτα θα καταστεί άχρηστη η προσφυγή σε συμπεριφορές πρόβλημα (Carrκ.α., 1999’ 2002’Meyer&Evans, 1989).

  • Κοινωνιολόγος 

Για την συλλογή των δεδομένων αλλά και για την λήψη αποφάσεων που έχουν σχέση με τον σχεδιασμό του ατομικού εκπαιδευτικού προγράμματος χρειάζεται η συμμετοχή όλων των εμπλεκόμενων μελών στη ποιότητα ζωής του μαθητή. Επιπρόσθετα για την ομοιομορφία της παρέμβασης, την γενίκευση των αποτελεσμάτων σε άλλα περιβάλλοντα και την διατήρησή τους στον χρόνο είναι απαραίτητη η ανάπτυξη κοινής και καλά συντονισμένης δράσης ανάμεσα στα εμπλεκόμενα μέλη (γονείς, διδάσκοντες, ειδικοί). 

Όλα αυτά προϋποθέτουν την ύπαρξη συνεργατικού κλίματος τόσο ανάμεσα στα μέλη της σχολικής οργάνωσης όσο και ανάμεσα στη σχολική οργάνωση τους γονείς και τους ειδικούς. 
Συνεπακόλουθα ο ειδικός παιδαγωγός θα πρέπει να δρα ως κοινωνιολόγος να είναι δηλαδή σε θέση να αναλύει την φύση της σχολικής οργάνωσης, να εντοπίζει τα προβλήματα και να προωθεί τις κατάλληλες αλλαγές που θα την καταστήσουν περισσότερο συνεργατική. Αν δεν αλλάξει η φύση της σχολικής οργάνωσης και δεν προωθηθεί η συνεργατικότητα κάθε προσπάθεια να αναπτυχθεί κοινή δράση θα είναι ατελέσφορη ή ακόμη και άσκοπη (Weiss, 2000). Όσον αφορά την ανάπτυξη κοινής και συντονισμένης δράσης ανάμεσα στα εμπλεκόμενα μέλη του συστήματος παροχής ανθρωπίνων υπηρεσιών αυτή εμποδίζεται από την έλλειψη κοινού επιστημονικού λεξιλογίου, και τη δυσεπικοινωνία ανάμεσα στους εμπλεκόμενους επαγγελματίες (Ντίνας, 2001’ Ντίνας, 2003α). 

Ως λύση προτείνεται η καθιέρωση κοινής ορολογίας που δίνοντας έμφαση στο υπόλογον του συστήματος παροχής ανθρωπίνων υπηρεσιών ενάντια στο δικαίωμα του μαθητή σε ικανή και αποτελεσματική εκπαίδευση αναδεικνύει κοινά σημεία αναφοράς και μειώνει τη δυσεπικοινωνία ανάμεσα στα εμπλεκόμενα μέλη (Blunden&Allen, 1987). Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η χρήση του όρου προκλητική συμπεριφορά για το σύστημα παροχής υπηρεσιών αντί του όρου προβληματική συμπεριφορά που αποδίδει την ευθύνη στον μαθητή (LaVigna&Donnellan, 1986) και όχι στην αναποτελεσματικότητα του συστήματος να εξαλείψει ή και να προλάβει την εκδήλωση τέτοιων συμπεριφορών (Ντίνας, 2003α). Άλλο παράδειγμα αποτελεί ο όρος χημικός περιορισμός που αναφέρεται στις πιθανές αρνητικές επιπτώσεις προτεινόμενης θεραπείας στην ετοιμότητα για μάθηση αντί του όρου φαρμακολογική θεραπεία. 

Συζήτηση  

Tόσο η έρευνα όσο και η επιμόρφωση προσανατολίζoνται στην παραγωγή ειδικών παιδαγωγών ικανών να αξιολογούν την εμπειρική δύναμη μιας προτεινόμενης στρατηγικής ή τεχνικής διδασκαλίας με την κοινωνική και εκπαιδευτική της εγκυρότητα, και τον βαθμό που αυτή σέβεται το δικαίωμα του ατόμου σε εκπαίδευση που δεν το υποτιμά και το στιγματίζει (Carrκ.α., 2002’Jacobson, 2000). Έτσι μπορεί να διατηρηθούν τα αποτελέσματα των προσπαθειών διότι το παραδοσιακό μοντέλο δράσης που βασίζονταν σε μερικές επισκέψεις των ειδικών συχνά δεν απέδιδε καρπούς αφού με την απουσία του επιβλέποντος η εφαρμογή των προγραμμάτων συνήθως σταματούσε (Murphy, 1993). Πέραν τούτου να ανατροφοδοτηθεί η έρευνα με στοιχεία που έχουν σχέση με την συμβατότητα  προτεινόμενων μεθόδων με την σχολική οικολογία (Μeyer&Evans, 1989). 

Θα μπορούσε κάποιος να πει ότι στο περιγραφέν μοντέλο δίνονται πολλές εξουσίες αλλά και ευθύνες στον ειδικό παιδαγωγό. Έτσι είναι και έτσι πρέπει να είναι αν ληφθεί υπόψη ότι στο κάτω-κάτω της γραφής αυτός είναι ο κύριος μηχανικός συμπεριφοράς στο σχολικό περιβάλλον (Reppucci&Saunders, 1977) και ότι είναι σε θέση να μελετήσει εκτεταμένα τις ικανότητες του μαθητή του. Αναμφισβήτητα ένας τέτοιος ρόλος είναι ιδιαίτερα ελκυστικός (LaVigna&Donnellan, 1986) δεν είναι όμως ιδιαίτερα φιλικός (Emerson, 1995).

Το θέμα είναι πόσο πιθανό είναι να λειτουργήσει ο ρόλος αυτός στην πράξη. Ατυχώς η αισιοδοξία δεν επιτρέπεται να ανθίσει αφού παρόλο που η έρευνα καταδεικνύει ότι ο ρόλος αυτός είναι συμβατός με τις προοπτικές των δασκάλων (Ντίνας, 2001’Ntinas, 2000’Weigle, 1997) αλλά και με την φύση του παραδείγματος της ειδικής αγωγής (Kaiser, 1993) εντοπίζεται από ορισμένους ερευνητές άρνηση (Jones&McCaughey, 1993’Toogood, 1993) έως και εχθρικότητα στην πραγμάτωσή του (Jacobson, 2000). Οι λόγοι μπορεί να είναι η έλλειψη πρόσβασης στην εξειδικευμένη επιμόρφωση που απαιτείται (Ayresκ.α., 1994’Jacobson, 2000’Kiernan, 1993), η έλλειψη κατάλληλης διαχειριστικής υποστήριξης (Jones&McCaughey, 1993’Weiss, 2000), οι υψηλές απαιτήσεις σε κόπους και θυσίες (Jones&McCaughey, 1993) η ραστώνη και η φυγοπονία (Toogood, 1993). 

Παρά τα όποια εμπόδια, η προώθηση αυτού του ρόλου αλλά και η προώθηση της συνεργατικότητας είναι ο μόνος τρόπος για την παροχή ικανοποιητικής εκπαίδευσης. Εκτός εάν κάποιος είναι ευχαριστημένος με το παραδοσιακό ασυντόνιστoμοντέλδράσης όπου αναμένεται ότι ως εκ θαύματος ο νοητικά υστερών μαθητής θα συγκεράσει τις αποσπασματικά διδαχθείσες ικανότητες (Meyer&Evans, 1989).   

 

Σύνταξη: Δρ. Κωνσταντίνος Μ. Ντίνας 
Επιμέλεια: Employ Σύμβουλοι Σταδιοδρομίας | www.e-employ.gr

Διαβάστε περισσότερα
Συνδρομή σε αυτήν την τροφοδοσία RSS
Αθηνα

Φειδιππίδου 27, 11527
T. 213 0360288 / 211 7706766
Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Θεσσαλονικη

Λ.Καυταντζόγλου 14Α, 54639
T. 2310 230545 / 2310 230415
Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Θες να μαθαίνεις για τις επιμορφώσεις μας;
Γράψε μας το mail σου
×