Menu

Δράσεις Δια Βιου Εκπαίδευσης – Σεμινάρια Ειδικής Αγωγής – Σεμινάρια εκπαιδευτικών - E-employ.gr

Ο κυρίαρχος ρόλος των αισθήσεων στους μαθητές με ΕΜΔ

Κατηγορία Άρθρα & Νέα για την Εκπαίδευση

Η Δυσλεξία ως μια μορφή των ειδικών μαθησιακών δυσκολιών είναι αποδεδειγμένο πως επηρεάζει όχι μόνο τη γνωστική αλλά και την ψυχοκοινωνική εξέλιξη ενός ατόμου. Οι δυσκολίες με τις οποίες έρχονται αντιμέτωποι οι μαθητές με δυσλεξία δεν περιορίζονται μόνο στις δυσκολίες των γραφοφωνημικών αντιστοιχιών αλλά είναι υπαρκτή και σε άλλα γνωστικά αντικείμενα όπως τα αρχαία ελληνικά, στη γραμματική των οποίων παρατηρούνται πολλά θεματικά ορθογραφικά λάθη.

Στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση οι δυσλεξικοί μαθητές μπορεί να παρουσιάζουν τις παρακάτω δυσκολίες:
• Ανακριβής και αργή ανάγνωση, δυσκολίες στην ορθογραφία, αργή ή φτωχή ανάκληση λέξεων, γνώσεων και οδηγιών.
• Αποφυγή της ανάγνωσης και της γραφής, ελλείψεις στις δεξιότητες μελέτης, οργάνωσης και διαχείρισης, συγγραφής σημειώσεων και συγγραφής διαγωνισμάτων.
• Προβλήματα στην εξαγωγή περίληψης και στην απόδοση νοήματος σε κείμενα.
• Δυσκολίες στην οργάνωση και τη συγγραφή εκθέσεων ιδεών, προβλήματα σε σχέση με την έννοια του χρόνου, δυσκολίες στα μαθηματικά, τις ξένες γλώσσες και τη μουσική, προβλήματα συγκέντρωσης και προσοχής, δυσκολίες στον προσανατολισμό, χαμηλή αυτοεικόνα και αυτοεκτίμηση και έλλειψη εμπιστοσύνης στον εαυτό τους και τις δυνατότητες τους.

Τα παιδιά με ΕΜΔ μπορούν να εκπαιδευτούν να μαθαίνουν "φυσιολογικά" αν εφαρμοστούν κατάλληλες διδακτικές μέθοδοι που να ανταποκρίνονται και να αντισταθμίζουν τις διεργασίες που έχουν ανεπάρκεια. Σε ό,τι αφορά στη διδασκαλία των μαθητών με δυσλεξία και προβλήματα οπτικής μνήμης, έχει δειχτεί πως αποτελεσματικότερη όλων είναι η άμεση, σαφής και σχεδιασμένη βήμα προς βήμα πολυαισθητηριακή διδασκαλία, η οποία τονίζει τον κυρίαρχο ρόλο των αισθήσεων στην πρόσληψη και επεξεργασία των πληροφοριών. Οι μαθητές διακρίνονται με βάση τους αισθητήριους τρόπους μάθησης σε οπτικό, ακουστικό, απτικό και κιναισθητικό τύπο. Οι οπτικοί δυσλεξικοί τύποι προτιμούν γραφήματα, εικόνες, σύμβολα, σκίτσα, οι ακουστικοί αφομοιώνουν καλύτερα όταν η διδασκαλία περιλαμβάνει διαλέξεις, συνομιλίες ή όταν επαναλαμβάνουν φωναχτά την προσλαμβανόμενη πληροφορία. Οι κιναισθητικοί χρησιμοποιούν όλες τους τις αισθήσεις και προτιμούν εμπειρίες που να συνοδεύονται από πρακτική άσκηση και προσομοιώσεις.

Η επανάληψη των αναγνώσεων ενός κειμένου με την παράλληλη χρήση υλικού της πολυαισθητηριακής μεθόδου, συντελεί στην ενίσχυση της ευχέρειας, και της ακρίβειας. Οι επαναλήψεις με καθοδήγηση (ανάγνωση του κειμένου από υπολογιστή, ερωτήσεις από τον εκπαιδευτικό, διορθώσεις ή δυνατή ανάγνωση από δεύτερο αναγνώστη) είναι αποτελεσματικές κατά τις πρώτες τάξεις τους δημοτικού.

Πηγή: Χαιροπούλου, & Γιαννέλη (2015). Eκπαιδευτική Παρέμβαση στη γραμματική της αρχαίας ελληνικής γλώσσας σε μαθητές με ΕΜΔ. Πανελλήνιο Συνέδριο Επιστημών Εκπαίδευσης, 2015, 1507-1520.

DeiteAkomi

Διαβάστε περισσότερα

Σημαντικές αλλαγές στον τρόπο εξέτασης των Αρχαίων Ελληνικών

Κατηγορία Άρθρα & Νέα για τις Πανελλήνιες

Νέα δεδομένα για τον τρόπο που θα εξεταστούν οι φετινοί υποψήφιοι Πανελληνίων του πεδίου Ανθρωπιστικών, Νομικών και Κοινωνικών Επιστημών, στο μάθημα των Αρχαίων Ελληνικών, φέρνει η εγκύκλιος του Υπουργείου Παιδείας.
Συγκεκριμένα, για την εξέταση στο μάθημα Αρχαία Ελληνική Γλώσσα της Γ΄ τάξης Ημερήσιου Γενικού Λυκείου και Δ΄ τάξης Εσπερινού Γενικού Λυκείου (μάθημα Ομάδας Προσανατολισμού Ανθρωπιστικών Σπουδών) ισχύουν τα εξής:

1. Δίνονται στους μαθητές και στις μαθήτριες αποσπάσματα διδαγμένου κειμένου 12 – 20 στίχων με νοηματική συνοχή και τους ζητείται να απαντήσουν σε:

i. Μία (1) ερώτηση κατανόησης με την οποία ζητείται να αποκωδικοποιήσουν σημεία του κειμένου και να αντλήσουν βασικές πληροφορίες που εντοπίζονται στο κείμενο. Η ερώτηση μπορεί να διαιρείται σε δύο υποερωτήματα με τη μορφή ερωτήσεων κλειστού τύπου (σωστού ή λάθους, πολλαπλών επιλογών, αντιστοίχισης, συμπλήρωσης κενών κλπ) ή ανοικτού τύπου.
ii. Δύο (2) ερωτήσεις ερμηνευτικές, που μπορεί να αναφέρονται σε ιδέες /αξίες/προβλήματα, σε στάσεις/ήθος/χαρακτήρα των προσώπων, στο ιστορικό/κοινωνικό/πολιτιστικό πλαίσιο της εποχής του έργου, στη δομή/σύνθεση του κειμένου, σε υφολογικά/αισθητικά θέματα, με βάση το απόσπασμα.
iii. Μία (1) ερώτηση κλειστού τύπου που αναφέρεται στο γραμματειακό είδος στο οποίο ανήκει το κείμενο, στον συγγραφέα ή στο έργο του.
iv. Μία (1) ερώτηση λεξιλογική-σημασιολογική (σύνδεση λέξεων αρχαίας και νέας, διατήρηση ή αλλαγή της σημασίας τους, οικογένειες ομόρριζων λέξεων, απλών ή σύνθετων, συνώνυμα, αντώνυμα).
v. Δίνεται παράλληλο κείμενο στη νέα ελληνική, διδαγμένο ή αδίδακτο, από την αρχαία ή νεότερη ελληνική γραμματεία, και καλούνται να απαντήσουν σε μία (1) ερώτηση ερμηνευτική, με την οποία ζητείται να συγκρίνουν το παράλληλο με το πρωτότυπο κείμενο.

2. Δίνεται, επίσης, αδίδακτο πεζό κείμενο αττικής διαλέκτου 12 – 20 στίχων στερεότυπης έκδοσης με νοηματική συνοχή. Στο αδίδακτο κείμενο προτάσσεται σύντομο σχετικό εισαγωγικό σημείωμα, μέσω του οποίου δίνονται εξωκειμενικές πληροφορίες απαραίτητες για την κατανόηση του κειμένου.

Οι μαθητές και οι μαθήτριες καλούνται:

i. Να μεταφράσουν στα νέα ελληνικά μέρος του κειμένου από τέσσερις έως έξι στίχους.
ii. Να απαντήσουν σε μια ερώτηση κατανόησης που αναφέρεται στον νοηματικό άξονα του κειμένου.
iii. Να απαντήσουν σε μια (1) ερώτηση γραμματικής, η οποία μπορεί να αναλύεται σε δύο υποερωτήματα.
iv. Να απαντήσουν σε μια (1) ερώτηση συντακτικού (πχ αναγνώριση λέξεων/φράσεων/προτάσεων/άλλων δομικών στοιχείων του κειμένου, μετασχηματισμός μέρους του κειμένου ως προς τη δομολειτουργική του διάσταση), η οποία μπορεί να επιμερίζεται σε δύο υποερωτήματα.

3. Κάθε ζητούμενη ερώτηση-δραστηριότητα που τίθεται για το διδαγμένο ή το παράλληλο ή το αδίδακτο κείμενο βαθμολογείται με δέκα (10) μονάδες της εκατοντάβαθμης κλίμακας.

Για την εξέταση των παραπάνω θεμάτων, τόσο στο διδαγμένο όσο και στο αδίδακτο κείμενο, κρίνεται σκόπιμο να αξιοποιείται ποικιλία τύπων ασκήσεων/ερωτήσεων.
Η απόφαση αυτή θα ισχύσει από τις πανελλαδικές εξετάσεις έτους 2019.»

DeiteAkomi

 

Διαβάστε περισσότερα

Η αξία των Αρχαίων Ελληνικών και η διδασκαλία τους στη σχολική εκπαίδευση

Κατηγορία Άρθρα & Νέα για την Εκπαίδευση

Η διδασκαλία της αρχαίας ελληνικής γλώσσας και γραμματείας στη Μέση Εκπαίδευση είναι εξαιρετικά χρήσιμη, επειδή:

(α) Προσφέρει βαθύτερη γνώση των ριζών και της παράδοσης του ευρωπαϊκού πολιτισμού, καθώς ο τελευταίος βασίστηκε στον αρχαιοελληνικό πολιτισμό και εξακολουθεί να διατηρεί ενεργά πολλά στοιχεία του, π.χ.

  • Η αρχαιοελληνική μυθολογία (ουσιαστικά ένα φιλοσοφημένο βλέμμα στις δυνάμεις της φύσης και του κόσμου, όχι με την αφηρημένη συλλογιστική τους, αλλά με τις απτές συγκεκριμένες μορφές που έπλαθε ο κοινός
    άνθρωπος) αποτέλεσε ένα από τα σταθερότερα διαχρονικά σημεία αναφοράς για την ευρωπαϊκή τέχνη, και δη την πλέον σύγχρονη
  • Τα αρχαιοελληνικά λογοτεχνικά είδη και γένη (το έπος, η λυρική ποίηση και το δράμα στην ποίηση ∙ και η ιστοριογραφία, η ρητορική και η φιλοσοφία, στην πεζογραφία) αποτέλεσαν, κυρίως από την Αναγέννηση και μετά, τα πρότυπα με βάση τα οποία αναπτύχθηκε και εξελίχθηκε η ευρωπαϊκή λογοτεχνία
  • Η ανάπτυξη των εικαστικών τεχνών και της αρχιτεκτονικής, κατά την Αναγέννηση, στηρίχθηκε στη δημιουργική μίμηση των αντίστοιχων αρχαιοελληνικών προτύπων
  •  Οι έννοιες και οι προβληματισμοί της αρχαιοελληνικής φιλοσοφικής παράδοσης αποτελούν τη βάση του νεότερου φιλοσοφικού στοχασμού (και διατηρούν πάντα την αξία τους, κ α ι σε σχολικό περιβάλλον, διότι επιπλέον δείχνουν και το πώς οφείλει να αρχίσει να συζητά κανείς γόνιμα και παραγωγικά τέτοια περίπλοκα θέματα, με τρόπο απλό –και όχι απαράδεκτα απλουστευτικό)
  • Το ίδιο το εννοιολόγιο των επιστημών και η θεμελίωσή τους χωρίς την οποιαδήποτε θεολογική ή μεταφυσική εξάρτηση, αλλά με βάση μόνον το ανθρώπινο μέτρο και τη δική του αδέσμευτη λογική, συντελέστηκε στην αρχαία
    Ελλάδα και παρελήφθη στη Δύση κατά τα νεώτερα χρόνια
  • Άλλες κεντρικές αξίες του αρχαιοελληνικού πολιτισμού – όπως ο ανθρωπισμός, η πολιτική ελευθερία, η δημοκρατία, ο κριτικός στοχασμός – δημιουργήθηκαν στην Ελλάδα και δεν έχασαν ποτέ τη σημαντική θέση τους
    στον ευρωπαϊκό πολιτισμό.

(β) Ο αρχαίος πολιτισμός αναπτύσσει την κριτική σκέψη των μαθητών: διότι τους φέρνει σε επαφή με έναν «άλλο» πολιτισμό και κόσμο, και με την τριβή μαζί του, και με μέτρο τον ίδιο τον άνθρωπο και μόνον, αποκαλύπτουν την ταυτότητα κάθε λαού και οδηγούνται στην αυτογνωσία και αυτοσυνειδησία. Γιατί τίποτε δεν ορίζεται πραγματικά, παρά εκ του αντιθέτου. Είναι γι’ αυτό που ο ελληνισμός χρησιμοποιήθηκε ως η λυδία λίθος για όλες τις μορφές ευρωπαϊκής εκπαίδευσης.

Πράγματι, έτσι ακριβώς αξιοποίησαν τον ελληνικό πολιτισμό όλα τα μεγάλα κινήματα του ευρωπαϊκού πολιτισμού, η Αναγέννηση του 15ου αιώνα, η κατοπινή Μεταρρύθμιση και η Αντιμεταρρύθμιση, όπως και ο δεύτερος Ουμανισμός του τέλους του 18ου/αρχών του 19ου αιώνα. Με τη γενίκευση μάλιστα της εκπαίδευσης που συντελέστηκε στο δεύτερο μισό του 19ου αιώνα στη Δύση, βρέθηκαν αίφνης τα ελληνικά γράμματα να διδάσκονται όχι σε μικρές ελίτ όπως έως τότε, αλλά σε όλα τα παιδιά όλων των σχολείων της Δύσης. Και γι’ αυτό δεν είναι τυχαίο ότι τότε γνώρισαν πρωτοφανή άνθηση οι κλασικές σπουδές και επεκτάθηκαν σε όλο τον
κόσμο με τη μια ή την άλλη μορφή, αγκαλιάζοντας και επηρεάζοντας όλες τις μορφές πνευματικής δημιουργίας και ζωής: από τις εικαστικές και άλλες τέχνες (και την αρχιτεκτονική) και τα γράμματα, ως τις επιστήμες. Και σήμερα ακόμη, πάσης φύσεως αντικείμενα του καταναλωτικού πολιτισμού (ακόμη και εμπορικές φίρμες) ονοματίζονται με αρχαίες λέξεις –διότι ανακαλούν την αύρα ενός ευγενούς παρελθόντος.

(γ) Ειδικά για τους Έλληνες μαθητές:

  • Η εξοικείωση με τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό αποτελεί απαραίτητο στοιχείο της εθνικής τους συνείδησης, της ταυτότητας, η οποία δεν μπορεί να αναπτυχθεί χωρίς την ενεργό γνώση του παρελθόντος.
  • Η γνώση της αρχαίας ελληνικής τούς προσφέρει πληρέστερη γλωσσική επίγνωση και βαθύτερη κατανόηση της δικής τους γλώσσας, της νέας ελληνικής, καθώς τους επιτρέπει να κατανοήσουν τη διαχρονική και
    νομοτελειακή εξέλιξη της ελληνικής γλώσσας (πίσω και πέρα από κάθε διαλεκτική διαφορά): αφενός να αντιληφθούν ιστορικά --άρα γενετικά και ακριβέστερα-- τις γραμματικές και συντακτικές δομές της νέας ελληνικής (σε
    διαρκή σύγκριση με εκείνες της αρχαίας), και αφετέρου να παρακολουθήσουν την εσωτερική διεργασία μέσω της οποίας παράγονται νέες λέξεις ή νέες σημασίες σε παλιές λέξεις, κλπ. Ο χρυσός κανόνας της μάθησης είναι η διαρκής παραβολή με κάτι άλλο.
  • Η γνώση της αρχαίας ελληνικής προσφέρει τη δυνατότητα για βαθύτερη κατανόηση των πολιτιστικών δεσμών μεταξύ των νεότερων γλωσσών (και ιδίως των ευρωπαϊκών εντός της περιμέτρου στην οποία ζούμε), δεδομένου
    ότι σημαντικός αριθμός λέξεών της έχουν περάσει στις σύγχρονες γλώσσες με τη μορφή δανείων (μεταφέροντας μαζί και τα παλαιά πολιτιστικά αγαθά), ενώ πολλές άλλες πλάστηκαν από τους νεότερους με οικοδομικά υλικά της αρχαίας (αρχαιοελληνικά λεξήματα και μορφήματα), για να ονοματίσουν τις νεότερες εφευρέσεις της επιστήμης κυρίως.
  • Τα αρχαιοελληνικά κείμενα, καθεαυτά, θαυμάστηκαν και γιατί αποτελούν εξαιρετικά πρότυπα ύφους. Και, επειδή η γραφή (όπως και όλες οι τέχνες) μόνον με τη μίμηση προτύπων διδάσκεται, η δημιουργική συναναστροφή με
    αυτά μπορεί να βοηθήσει τους μαθητές να διαμορφώσουν τον δικό τους γραπτό και προφορικό λόγο και να αναπτύξουν πολύτιμες αρετές, όπως είναι η εκφραστική ακρίβεια, η λιτότητα και η ευστοχία, η λογικά οργανωμένη
    κατασκευή των περιόδων, κλπ. Όλες οι ευρωπαϊκές γλώσσες έτσι μαθήτευσαν στα αρχαία ελληνικά και τα λατινικά, και ανέπτυξαν τη δική τους παράδοση γραφής στον βαθμό που σήμερα θαυμάζουμε όλοι: με τη διαρκή τριβή με τα αρχαία πρότυπα λόγου.


Συνοψίζοντας : όλα τα ανωτέρω δεν είναι λέξεις και άδεια σχήματα που κληροδότησε η Ελλάδα στη Δύση, αλλά έννοιες και συλλήψεις, που όλες μαζί συνιστούν ένα σύστημα ∙ μια ενιαία σύλληψη για τον άνθρωπο, τη φύση και το
θείο, στην οποία αναγνωρίζουμε τη σφραγίδα του «ελληνικού πνεύματος». Το παγκοσμίως μοναδικό χαρακτηριστικό του ελληνικού πνεύματος είναι ότι: ενώ διαφοροποιείται από τους άλλους πολιτισμούς –κινεζικό, ινδικό, μουσουλμανικό– στο σύνολο και στα στοιχεία του, είναι το μόνο που, σε αντιδιαστολή προς όλους αυτούς, μπορεί να γίνει κοινό νόμισμα όλων των λαών.

Το ελληνικό πνεύμα παραμένει μια αξία οικουμενική, διότι μόνον αυτό θεμελιώνεται πάνω στον άνθρωπο καθεαυτόν (δηλαδή στον άνθρωπο αυτοπροσδιοριζόμενο, και όχι ετεροπροσδιοριζόμενο και κηδεμονευόμενο από υπέρτερα –θρησκευτικά προπάντων– πιστεύω, που αποκλείουν όλους τους μη πιστούς ή μη του ιδίου δόγματος). Γι’ αυτό δεν είναι υπερβολή ο ισχυρισμός ότι ο ελληνισμός και η ελληνικότητα αφορούν και αγγίζουν όλους τους ανθρώπους όπου γης και αξίζει να μελετώνται, όχι για αντιγραφική μίμηση, αλλά ως πηγή έμπνευσης για να κάνουμε καλύτερο και σοφότερο –δηλαδή ανθρωπινότερο για όλους μας– το παρόν και το μέλλον του πλανήτη, στον οποίο όλοι συγκατοικούμε.

Ιωάννης Καζάζης | Καθηγητής ΑΠΘ

Πηγή:moec.gov.cy

Διαβάστε περισσότερα
Συνδρομή σε αυτήν την τροφοδοσία RSS
Αθηνα

Φειδιππίδου 27, 11527
Αμπελόκηποι
T. 213 0360288/ 211 7706766
F. 211 7704544
Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Θεσσαλονικη

Λ.Καυταντζόγλου 14Α, 54639
T. 2310 230545 / 2310 230415
Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Θες να μαθαίνεις για τις επιμορφώσεις μας;
Γράψε μας το mail σου
×