Menu

Δράσεις Δια Βιου Εκπαίδευσης – Σεμινάρια Ειδικής Αγωγής – Σεμινάρια εκπαιδευτικών - E-employ.gr

Κοινωνική και σχολική ένταξη ατόμων με αναπηρία με έμφαση στη Διαταραχή Αυτιστικού Φάσματος

Κατηγορία Επιμορφώσεις

Περιγραφή

Η εκπαίδευση των παιδιών με αναπηρία ή/και ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες στο γενικό σχολείο έχει γίνει διεθνώς αποδεκτή ως η εκπαιδευτική πρακτική που συμβάλλει τα μέγιστα στην κοινωνική τους πρόοδο και την κοινωνική τους ένταξη. Ωστόσο, η σχολική ένταξη των συγκεκριμένων μαθητών αποτελεί μια σοβαρή πρόκληση για τα ίδια τα παιδιά, αλλά και για το εκπαιδευτικό σύστημα. Οι ερευνητικές προσπάθειες των τελευταίων δεκαετιών έχουν συμβάλλει στην ανάπτυξη διδακτικών μεθόδων και τεχνικών ιδιαίτερα αποτελεσματικών για την αντιμετώπιση διαταραχών, όπως η Διαταραχή Αυτιστικού Φάσματος. Ωστόσο, τόσο οι εκπαιδευτικοί της γενικής αγωγής, όσο και οι εκπαιδευτικοί της ειδικής αγωγής συχνά αγνοούν την ύπαρξη και την αποτελεσματικότητά τους, καθώς και τις βασικές αρχές που διέπουν την εφαρμογή τους.

Στόχος Επιμόρφωσης

Σκοπός της επιμόρφωσης είναι:
α. να παρουσιάσει και να ερμηνεύσει τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι μαθητές με αναπηρία ή/και ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες κατά την ένταξή τους στο γενικό σχολείο, δίνοντας έμφαση στις δυσκολίες των μαθητών με Διαταραχή Αυτιστικού Φάσματος,
β. να αναδείξει σημαντικούς διδακτικούς στόχους, που θα συμβάλλουν στην κοινωνική και σχολική πρόοδο των μαθητών, καθιστώντας την ένταξή τους ουσιαστική και ωφέλιμη,
γ. να παρουσιάσει βασικές μεθόδους και εργαλεία αξιολόγησης που θα επιτρέψουν στους εκπαιδευτικούς να παρακολουθούν συστηματικά την πορεία και αποτελεσματικότητα του προγράμματος παρέμβασης,
δ. να εξοικειώσει τους συμμετέχοντες με διδακτικές διαδικασίες και τεχνικές που έχουν μελετηθεί εκτενώς για την αποτελεσματικότητά τους στην εκπαίδευση μαθητών με αναπηρία, όπως η Διαταραχή Αυτιστικού Φάσματος (π.χ. συστήματα ενίσχυσης, μεθόδους ανάπτυξης των κινήτρων, καθοδήγηση με οπτικά ερεθίσματα, activity schedules, κοινωνικές ιστορίες, μεθόδους που βασίζονται στη μεσολάβηση των συνομηλίκων, στρατηγικές αυτοδιαχείρισης, διαφοροποιημένη διδασκαλία).

Μαθησιακοί Στόχοι

Μετά την ολοκλήρωση της επιμόρφωσης, οι συμμετέχοντες αναμένεται:
α. να εξοικειωθούν με τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι μαθητές με αναπηρία ή/και ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες κατά την ένταξή τους στο γενικό σχολείο και ιδιαίτερα με τις δυσκολίες και προκλήσεις που αντιμετωπίζουν οι μαθητές με Διαταραχή Αυτιστικού Φάσματος, θέτοντας τους κατάλληλους διδακτικούς στόχους που θα προάγουν τη σχολική ένταξη,
β. να αποκτήσουν βασικές γνώσεις για τις μεθόδους άμεσης παρατήρησης και συλλογής ποσοτικών δεδομένων που θα διευκολύνουν την παρακολούθηση της αποτελεσματικότητας του προγράμματος παρέμβασης και τη λήψη σημαντικών αποφάσεων για την εκπαίδευση του παιδιού
γ. να γνωρίσουν εμπεριστατωμένες διδακτικές τεχνικές και διαδικασίες για την εκπαίδευση μαθητών με αναπηρία, τις οποίες θα μπορούν να εφαρμόσουν στα πλαίσια του γενικού σχολείου.

Σε ποιους απευθύνεται

Το σεμινάριο απευθύνεται σε ειδικούς παιδαγωγούς, σε εκπαιδευτικούς γενικής αγωγής και σε επαγγελματίες που παρέχουν παράλληλη στήριξη σε μαθητές με αναπηρία που επιθυμούν να εμπλουτίσουν τις γνώσεις τους και τις διδακτικές τους τεχνικές προκειμένου να βοηθήσουν αποτελεσματικότερα τους μαθητές κατά την ένταξή τους στο γενικό σχολείο.

DeiteAkomi

Διαβάστε περισσότερα

Video Modeling: 4 συχνές ερωτήσεις

Κατηγορία Άρθρα & Νέα για την Εκπαίδευση

Το Video-modeling είναι ένας τρόπος να διδάσκεις νέες δεξιότητες ή συμπεριφορές σε παιδιά με διαταραχές στο φάσμα του αυτισμού. Υπάρχουν 4 είδη video-modeling:
• Basic video-modeling: χρησιμοποιεί άλλους ενήλικες, συνομηλίκους, ή και animation ως μοντέλα
• Video self-modeling: χρησιμοποιεί το ίδιο το παιδί ως μοντέλο
• Point of view video-modeling: δείχνει πώς ολοκληρώνεται μια διαδικασία από την οπτική γωνία του παιδιού πχ δείχνει δύο χέρια να κάνουν μια διαδικασία
• Video-prompting: χωρίζει τη διαδικασία σε βήματα ώστε το παιδί να βλέπει καθώς ολοκληρώνει τη διαδικασία

Ποιούς αφορά;
Μπορεί να χρησιμοποιηθεί για παιδιά και εφήβους με διαταραχές στο φάσμα του αυτισμού.

Για τι μπορεί να χρησιμοποιηθεί;
Χρησιμοποιείται για να βοηθήσει τα παιδιά με αυτισμό να μάθουν νέες δεξιότητες όπως κοινωνικές, επικοινωνιακές. Χρησιμοποιείται επίσης για να βοηθήσει τα παιδιά να αλλάξουν τη συμπεριφορά τους όπως το να μειώσουν την επιθετικότητα και το θυμό.

Από που προέρχεται ;
Για πρώτη φορά χρησιμοποιήθηκε σε παιδί με αυτισμό το 1982 από τους ερευνητές Monika Steinborn and Terry J. Knapp. Χρησιμοποίησαν video από τοπικούς δρόμους για να διδάξουν στο παιδί δεξιότητες για να πορεύεται ως πεζός-ή. Έκτοτε, αρκετοί επαγγελματίες έχουν χρησιμοποιήσει το video-modeling για να διδάξουν ποικιλία δεξιοτήτων και συμπεριφορών σε άτομα με αυτισμό.

Ποια είναι η ιδέα πίσω από αυτό;
Το Video-modeling βασίζεται στην κοινωνική θεωρία μάθησης του Albert Bandura(1977). Σύμφωνα με αυτή, οι άνθρωποι μαθαίνουν ο ένας από τον άλλο βλέποντας και αντιγράφοντας. Για παιδιά στο φάσμα του αυτισμού, το video modelling μοιάζει περισσότερο ενθαρρυντικό και λιγότερο απειλητικό σε σχέση με την πρόσωπο με πρόσωπο επαφή και μίμηση. Επίσης, επιτρέπει στα παιδιά αυτά να συγκεντρώνονται σε μια συγκεκριμένη οπτική της δεξιότητας και της συμπεριφοράς κάθε φορά. Μπορούν να βλέπουν το video όσες φορές χρειάζονται για να μάθουν τη δεξιότητα.

Πηγή

elearning3 6 19

Διαβάστε περισσότερα

Το κλειδί για μια επιτυχημένη συνεργασία εκπαιδευτικών και γονέων παιδιών με αυτισμό

Κατηγορία Άρθρα & Νέα για την Εκπαίδευση

Η συνεργασία των εκπαιδευτικών με τους γονείς των παιδιών με ειδικές ανάγκες θεωρείται ως μία ουσιαστική και πολύτιμη πρακτική στην ειδική αγωγή. Η αναζήτηση και η δημιουργία σχέσεων ανάμεσα στους γονείς που έχουν παιδιά με αυτισμό και τους εκπαιδευτικούς αποτελεί ένα από τα επίκαιρα ζητήματα στο χώρο της ειδικής εκπαίδευσης. Παρόλο που υπάρχει ένα νομοθετικό κενό στο σαφή προσδιορισμό του ρόλου των γονέων, στο σχεδιασμό και τη λήψη των αποφάσεων στο χώρο της ειδικής αγωγής στην Ελλάδα, είναι αναγκαία η συστηματική και αμοιβαία προσπάθεια για την ανάπτυξη της συνεργασίας γονέων και εκπαιδευτικών. Εκτός από τους γονείς, οι εκπαιδευτικοί είναι εκείνοι που έχουν τον πιο απαιτητικό ρόλο στη ζωή των ατόμων με αυτισμό. Ωστόσο, χρειάζονται εκπαίδευση, εμπειρία και κατανόηση των παιδιών. Η σχέση τους με τους γονείς ακολουθεί μία σταδιακή πορεία και βασίζεται σε προϋποθέσεις που αφορούν και τις δύο πλευρές.

Το πρώτο βήμα σε αυτή τη διαδικασία είναι η συνειδητοποίηση της θέσης και του ρόλου των γονέων στο χώρο της ειδικής αγωγής. Στο διεθνές κίνημα των αναπήρων οι γονείς είναι πάντα εκείνοι που πρώτοι υποστηρίζουν και διεκδικούν μαχητικά τα εκπαιδευτικά και κοινωνικά δικαιώματα των παιδιών τους. Ωστόσο, συχνά έχουν ελλιπείς επιστημονικές γνώσεις για ζητήματα που αφορούν στην εκπαίδευση του παιδιού τους. Ιδιαίτερα δε, οι γονείς παιδιών με χρόνιες και σύνθετες διαταραχές, όπως ο αυτισμός, βρίσκονται χωρίς να το έχουν επιλέξει οι ίδιοι, στη θέση να παρακολουθούν συνεχώς τις επιστημονικές εξελίξεις για νέες ελπιδοφόρες εκπαιδευτικές και θεραπευτικές προσεγγίσεις.

Η αποδοχή του σημαντικού ρόλου των γονέων σε θέματα αγωγής και φροντίδας των παιδιών τους με αυτισμό, σε κάθε δομή εκπαιδευτικής υποστήριξης, αποτελεί μέρος μίας φιλοσοφίας που ενθαρρύνει την επαφή και επικοινωνία με τους γονείς ακόμη και με διαδικασίες που δεν προσδιορίζονται από συγκεκριμένα νομοθετικά πλαίσια. Αν ένας επαγγελματίας δεν τάσσεται με την άποψη ότι οι γονείς του παιδιού είναι η "φωνή" του παιδιού μέσα στο σχολείο, δε θα αναζητήσει και δε θα χρησιμοποιήσει τρόπους για να "χτίσει" σχέσεις μαζί τους.

Το επόμενο βήμα σε αυτή την προσέγγιση είναι η αμοιβαία κατανόηση των αναγκών και απόψεων των γονέων και των εκπαιδευτικών. Οι γονείς των παιδιών με αυτισμό έχουν πολλαπλές και ιδιαίτερες ανάγκες. Έχει βρεθεί ότι έχουν περισσότερο άγχος για την εξέλιξη του παιδιού τους, μεγαλύτερες ενδο-οικογενειακές δυσκολίες, λιγότερη κοινωνική υποστήριξη και βιώνουν πιο έντονα τον κοινωνικό αποκλεισμό. Ακόμη, διαθέτουν λιγότερο ελεύθερο χρόνο σε σχέση με γονείς που έχουν παιδιά με άλλες ειδικές ανάγκες. Η δημιουργία και διατήρηση αυτών των σχέσεων προϋποθέτει επαρκείς δεξιότητες επικοινωνίας, επίλυσης προβλημάτων και διαπραγμάτευσης από τους εκπαιδευτικούς, για τις οποίες οι ίδιοι εκπαιδευτικοί δηλώνουν ότι δεν είναι επαρκώς προετοιμασμένοι ως επαγγελματίες . Αυτό εξηγεί γιατί συχνά οι εκπαιδευτικοί προβαίνουν σε λάθος χειρισμούς ή αποφεύγουν να δημιουργούν πιο στενές σχέσεις με τους γονείς των μαθητών/τριών τους στην ειδική αγωγή.

Ένα συναφές ζήτημα που αφορά στην ανάπτυξη θετικών σχέσεων των εκπαιδευτικών με τους γονείς ατόμων με ειδικές ανάγκες είναι ο προσδιορισμός των ορίων αυτής της σχέσης. Οι εκπαιδευτικοί και οι γονείς από την αρχή οφείλουν να προσδιορίσουν το χρόνο και την ψυχική ενέργεια που μπορούν να διαθέσουν για την ανάπτυξη αυτής της σχέσης. Είναι κατανοητό ότι γονείς και εκπαιδευτικοί έχουν προσωπικούς λόγους, για να αφιερώσουν περισσότερο ή λιγότερο χρόνο στο "χτίσιμο" της σχέσης μεταξύ τους. Με μία συζήτηση για τα όρια αυτής της σχέσης δημιουργούνται ρεαλιστικές προσδοκίες και από τις δύο πλευρές.

Μία άλλη σημαντική προϋπόθεση είναι η αναγνώριση της ειδικής γνώσης των γονέων σε σχέση με τα δικά τους παιδιά, που βασίζεται στην εγκατάλειψη του μοντέλου που θεωρεί τον εκπαιδευτικό ως "αυθεντία" και την υιοθέτηση μιας προσέγγισης που αξιοποιεί την εμπειρία και τις γνώσεις των γονέων για τη βελτίωση του παρεχόμενου εκπαιδευτικού έργου. Οι γονείς και οι εκπαιδευτικοί μοιράζονται τον ίδιο στόχο για τα παιδιά -να προσφέρουν την καλύτερη δυνατή εκπαίδευση. Επιπλέον, γονείς και εκπαιδευτικοί τονίζουν τη σημασία της σταθερότητας και συνέχειας στις προσεγγίσεις που ακολουθούνται για ένα παιδί στα πλαίσια της καθημερινής ζωής του (σχολείο και σπίτι). Η βασική διαδικασία για την ενδυνάμωση των γονέων είναι όταν οι εκπαιδευτικοί αναγνωρίζουν, σέβονται και μαθαίνουν από την εμπειρία και γνώση των γονέων για το παιδί τους.

Σύνταξη: Σοφία Μαυροπούλου
Πηγή: "Το φάσμα του αυτισμού: συνεργασία - σύγκλιση οικογένειας και επαγγελματιών" - Σύλλογος Γονέων κηδεμόνων & φίλων αυτιστικών ατόμων Ν. Λάρισας

Διαβάστε περισσότερα

Το Ταξίδι της Μαρίας | Ένα κορίτσι με Αυτισμό

Κατηγορία Άρθρα & Νέα για την Εκπαίδευση

Για να αναπτυχθεί μια καλύτερη γνώση για τον αυτισμό στην κοινωνία, το Ίδρυμα Orange έχει δημιουργήσει 'το ταξίδι της Μαρίας', ένα σύντομο φιλμ από τον καλλιτέχνη Miguel Gallardo, πατέρα ενός κοριτσιού με αυτισμό. Το ταξίδι της Μαρίας είναι ένα μικρό ταξίδι στο εσωτερικό κόσμο μίας εφήβου που έχει αυτισμό, ένα ταξίδι γεμάτο χρώμα, αγάπη, δημιουργικότητα και γνησιότητα, που αρχίζει με την κατανόηση από τη μεριά των γονέων της οι οποίοι βλέπουν την κόρη τους να συμπεριφέρεται με διαφορετικό τρόπο, πριν πάρει την επιβεβαίωση της διάγνωσης: Αυτισμός.

Διαβάστε περισσότερα

Μύθοι και Παρερμηνείες για τον Αυτισμό

Κατηγορία Άρθρα & Νέα για την Εκπαίδευση

• Οι άνθρωποι με αυτισμό δεν θέλουν να έχουν φίλους και δεν έχουν ανάγκη την επικοινωνία με άλλους.
• Ο αυτισμός είναι μια νοητική αναπηρία.
• Ο αυτισμός είναι αποτέλεσμα της κακής σχέσης με τους γονείς και της απουσίας δεσμού με τη μητέρα.
• Τα παιδιά με αυτισμό δεν είναι στοργικά και τρυφερά.
• Τα άτομα με αυτισμό δεν έχουν την αίσθηση του χιούμορ.
• Οι στερεοτυπίες και τα τελετουργικά θα πρέπει να εξαλειφθούν.
• Τα άτομα με αυτισμό είναι επικίνδυνα για τους άλλους.
• Κάθε άτομο με αυτισμό είναι ένας σοφός, καθώς έχουν πολύ υψηλή νοημοσύνη.
• Οι ενήλικες με αυτισμό δεν δείχνουν ενδιαφέρον για σχέσεις και σεξ.
• Οι άνθρωποι με αυτισμό δεν έχουν συναισθήματα και δεν νιώθουν συναισθήματα για τους άλλους γύρω τους.
• Οι άνθρωποι με αυτισμό δεν μπορούν να έχουν ρομαντικές σχέσεις.
• Τα άτομα με αυτισμό που έχουν κανονική νοημοσύνη μπορούν να ξεπεράσουν τα συμπτώματα του αυτισμού.
• Τα άτομα με αυτισμό δεν μπορούν να δεθούν συναισθηματικά με άλλους ανθρώπους.
• Τα άτομα με αυτισμό δεν έχουν ενδιαφέροντα.

Δεν ισχύουν όλα τα παραπάνω και μπορούμε να τα διαπιστώσουμε αν προσεγγίσουμε ένα άτομο με αυτισμό χωρίς προκαταλήψεις και στερεότυπα, χωρίς προσδοκίες με βάση αυτά που έχουμε μάθει σύμφωνα με τα «φυσιολογικά» πλαίσια και με βάση τον τρόπο που εμείς σκεφτόμαστε. Τα άτομα με αυτισμό συμπεριφέρονται, σκέφτονται και λειτουργούν, αισθάνονται και αντιλαμβάνονται τα πράγματα μέσα από το πρίσμα του αυτισμού, με ένα διαφορετικό τρόπο.

Πηγη: papadopsixologos.blogspot.com

elearning6 8

Διαβάστε περισσότερα

Αναπτυξιακές Διαταραχές-Αυτισμός & Ανάλυση Συμπεριφοράς

Κατηγορία Elearning Employ

Σύντομη ΠεριγραφήEL10.Information
Οι σύνθετες ανάγκες και η αναβάθμιση του έργου και της σπουδαιότητας του κλάδου της ειδικής αγωγής, καθιστά επιτακτική την ανάγκη για συνεχιζόμενη κατάρτιση τόσο των επιστημόνων της ειδικής αγωγής αλλά και όλων των εμπλεκόμενων μερών στην ποιότητα ζωής του προσώπου με αυτιστικές συμπεριφορές σε τομείς που αφορούν στα θέματα παρέμβασης στις αυτιστικές συμπεριφορές, ανάπτυξης ικανοτήτων ανεξάρτητης καθημερινής διαβίωσης και εκπόνησης προσωποκεντρικού σχεδιασμού αλλά και στην αποτελεσματικότερη διαχείριση των ωφελούμενων περιπτώσεων. Θεμελιώδης στόχος του προγράμματος είναι οι συμμετέχοντες να αναπτύξουν γνώσεις και δεξιότητες ώστε να προσδιορίζουν τη λειτουργία των προβλημάτων συμπεριφοράς και να την συνδυάζουν με εμφανή παρέμβαση επιδιώκοντας το βέλτιστο αποτέλεσμα για το ωφελούμενο πρόσωπο. Κατά τον τρόπο αυτό, θα είναι σε θέση να βελτιστοποιήσουν την ποιότητα των παρεχόμενων υπηρεσιών τους προς τον ωφελούμενο αλλά και να εφαρμόσουν και να αξιοποιήσουν ακόμη πιο αποτελεσματικά το υπάρχον γνωστικό τους υπόβαθρο και δεξιότητες.

Κατηγορίες Δεκτών Υποψηφίων
Το πρόγραμμα απευθύνεται σε Εκπαιδευτικούς όλων των βαθμίδων, σε Ειδικούς Παιδαγωγούς, σε Ψυχολόγους, σε Εργοθεραπευτές και Λογοθεραπευτές, σε Κοινωνικούς Λειτουργούς καθώς και σε φοιτητές αντίστοιχων ειδικοτήτων.

Οφέλη Παρακολούθησης
Το πρόγραμμα αποσκοπεί στην προσωπική και επαγγελματική ανάπτυξη των συμμετεχόντων και σε επίπεδο γνώσεων και στάσεων στοχεύει στην κατάρτιση τους στο συγκεκριμένο θεματικό πεδίο, μέσω μιας επιμόρφωσης πιστοποιημένης από έναν καταξιωμένο φορέα στον κλάδο του παρέχοντας πρόσθετα πλεονεκτήματα στο ατομικό του portfolio.

KleisetiThesiSou

Διαβάστε περισσότερα

Αναπτύσσοντας δεξιότητες μέσω των κοινωνικών ιστοριών

Κατηγορία Άρθρα & Νέα για την Εκπαίδευση

Τα παιδιά με αυτισμό έχουν έλλειμμα στον τομέα της Κοινωνικής κατανόησης, αδυνατούν να σκεφτούν και να ενεργήσουν με κατάλληλο τρόπο, ώστε να επιτύχουν στην κοινωνική αλληλεπίδραση με τους άλλους και να δημιουργήσουν σχέσεις µε συνομηλίκους ή άλλους ανθρώπους. Ωστόσο, η κοινωνική αλληλεπίδραση αποτελεί μια θεμελιώδη αρχή στην ζωή μας. Καθημερινές καταστάσεις και γεγονότα μας ωθούν να αλληλεπιδράσουμε με τους άλλους. Όμως τα παιδιά με αυτισμό δεν ενεργούν καταλλήλως στις κοινωνικές καταστάσεις και αυτό γιατί αδυνατούν να καταλάβουν πως οι άλλοι μπορεί να έχουν διαφορετική σκέψη από αυτά, θεωρούν πως οι ενέργειες των άλλων συμβαίνουν δίχως νόημα, σκοπό και λογική. Αδυνατούν να κατανοήσουν πως οι άλλοι άνθρωποι μπορεί να έχουν την δική τους σκέψη, τα δικά τους συναισθήματα, τις δικές τους απόψεις.

Συνεπώς οι κοινωνικές καταστάσεις γίνονται μη προβλέψιμες για τα παιδιά με αυτισμό, μπορεί να τα προκαλέσουν σύγχυση και να τα οδηγήσουν σε κοινωνική απομόνωση και στην έλλειψη ευκαιριών για συμμετοχή σε δραστηριότητες του κοινωνικού κόσμου. Κατά συνέπεια στον Αυτισμό οι κοινωνικές δεξιότητες «μαθαίνονται» και δεν είναι μέρος μιας δοκιμασίας ωρίμανσης όπως συμβαίνει σε παιδιά με φυσιολογική ανάπτυξη.

Μια σύγχρονη προσέγγιση για τη διδασκαλία κοινωνικών συμπεριφορών αποτελούν οι Κοινωνικές Ιστορίες (Social Stories) που αναπτύχθηκαν από την Carol Gray, η οποία έπειτα από την εικοσαετή προσωπική της εμπειρία, δουλεύοντας άμεσα και σε συνεργασία με παιδιά με αυτισμό και σύνδρομο Άσπεργκερ έχει θέσει τις κατευθυντήριες γραμμές για την δημιουργία των κοινωνικών ιστοριών. Η δημιουργία των οποίων βασίστηκε στην ανατροφοδότηση της από τους γονείς, τους δασκάλους καθώς και τα ίδια τα παιδιά. 

Τι είναι η Κοινωνική ιστορία;
Μια Κοινωνική Ιστορία περιγράφει μια κοινωνική κατάσταση, όπως την αντιλαμβάνεται το συγκεκριμένο άτομο με αυτισμό και όχι ένα φυσιολογικό άτομο, γι’ αυτό η χρήση της μπορεί να αποβεί ωφέλιμη και για τις δύο πλευρές, αφού βοηθά τόσο το ίδιο το άτομο με αυτισμό όσο και τα τυπικά αναπτυσσόμενα άτομα να κατανοήσουν την οπτική και τον μοναδικό τρόπο που ένα άτομο με αυτισμό αντιλαμβάνονται την κοινωνική πραγματικότητα.
Οι κοινωνικές ιστορίες στοχεύουν όχι μόνο στο να αναπτύξουν τα άτομα με αυτισμό κατάλληλες κοινωνικές δεξιότητες αλλά και στην ανάπτυξη της κοινωνικής κατανόησης. Στόχος των κοινωνικών ιστοριών είναι να μοιραστούν πληροφορίες σχετικά με: το «πότε», το «που» λαμβάνει μια κατάσταση χώρα, «ποιος» εμπλέκεται, «που» συμβαίνει και «γιατί». 
Η κοινωνική κατανόηση εξαρτάται από τους έκδηλους αλλά και τους σιωπηρούς κοινωνικούς κανόνες, που διέπουν τις καθημερινές κοινωνικές συναλλαγές. Οι κοινωνικές ιστορίες παρέχουν στα άτομα με αυτισμό χαμένες πληροφορίες σχετικά με την προοπτική των άλλων και σχετικά με τα κοινωνικά συνθήματα. Η παροχή των πληροφοριών που λείπουν βοηθά να διευκρινιστεί το σύνολο της κοινωνικής εικόνας. Οι κοινωνικές ιστορίες παρέχουν ακριβείς κοινωνικές πληροφορίες, επιτρέποντας έτσι την πρόσβαση στα μυστικά γύρω από την κοινωνική αλληλεπίδραση και σε πρακτικά απτές κοινωνικές πληροφορίες. Η εστίαση στην παροχή ελλιπών ή κρυφών πληροφοριών σε άτομα με αυτισμό που κάνει την προσέγγιση της κοινωνικής ιστορίας διαφορετική από τις άλλες προσεγγίσεις των κοινωνικών δεξιοτήτων. 

Ποιοι μπορεί να ωφεληθούν από μια Κοινωνική ιστορία;
Κοινωνικές ιστορίες αποτελούν καταπληκτικά εργαλεία για τη διδασκαλία των κοινωνικών δεξιοτήτων σε όλα τα παιδιά και ενήλικες με ειδικές ανάγκες. Όποιος έχει δυσκολία σε μια κοινωνική κατάσταση μπορεί να επωφεληθεί από τη χρήση της Κοινωνικής ιστορίας. Εφαρμόζονται ιδιαίτερα στην εκμάθηση κοινωνικών δεξιοτήτων στα άτομα με αυτισμό και ιδιαιτέρως στα άτομα με αυτισμό υψηλής λειτουργικότητας.

Που μπορεί να χρησιμοποιηθεί μια κοινωνική ιστορία;
Κοινωνικές ιστορίες μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να εισάγουν αλλαγές και νέες ρουτίνες στο σχολείο, αλλά και στο σπίτι, για να εξηγήσουν τα αίτια της συμπεριφοράς των άλλων και να διδάξουν κοινωνικές δεξιότητες. 

  • Προετοιμάζουν το παιδί για νέα γεγονότα και εμπειρίες, π.χ., οικογενειακές διακοπές, επίσκεψη στον γιατρό
  • Για να του διδάξουν μια θετική συμπεριφορά, π.χ.. ψώνια με την μαμά στο σούπερ μάρκετ
  • Για να του διδάξουν μια νέα δεξιότητα, π.χδεξιότητα αυτόνομης διαβίωσης.. Πώς να πλύνει τα χέρια του
  • Διδάσκουν συγκεκριμένες κοινωνικές και επικοινωνιακές δεξιότητες.
  • Θα βοηθήσει στη διαχείριση της αλλαγής.
  • Μειώνουν το άγχος.
  • Βοηθούν στη διαχείριση επαναλαμβανόμενες συμπεριφορές.
  • Βοηθούν να αντιμετωπίσουν τα σχολικά προγράμματα.

Πως γράφουμε μια κοινωνική ιστορία;

Οι Κοινωνικές Ιστορίες περιέχουν τους εξής τύπους προτάσεων :

  • Περιγραφικές: Τι πρόκειται να συμβεί; Περιγράφουν μία αληθινή κατάσταση, ποιος κάνει τι και γιατί, είναι αντικειμενικές και δεν υποθέτουν τις αντιδράσεις του ατόμου. Για παράδειγμα: «Οι άνθρωποι μερικές φορές κλαίνε όταν αισθάνονται λυπημένοι "
  • Καθοδηγητικές Προτάσεις: Τι πρέπει να κάνω; Περιγράφουν μία αντίδραση ή ένα σύνολο εναλλακτικών αντιδράσεων. Οι Καθοδηγητικές προτάσεις συχνά αρχίζουν με τις λέξεις: «Μπορώ να .......», "Θα το κάνω .......». Για παράδειγμα: "Όταν οι άνθρωποι κλαίνε μπορώ να δώσω στην μαμά ή τον δάσκαλος μια αγκαλιά».
  • Προτάσεις Προοπτικής: Πώς μπορώ εγώ ή οι άλλοι να αισθάνονται; Οι προτάσεις προοπτικής περιγράφουν τις αντιδράσεις και τα συναισθήματα του ατόμου και των άλλων στην δεδομένη κατάσταση. Για παράδειγμα: «Σύντομα το κλάμα θα σταματήσει και όλοι θα είναι ευχαριστημένοι και πάλι".

Οι περισσότερες κοινωνικές ιστορίες έχουν μια αναλογία δύο έως πέντε περιγραφικών ή προοπτικών προτάσεων για κάθε καθοδηγητική πρόταση. Οι Κοινωνικές ιστορίες εξατομικεύονται για το πρόσωπο και σχετίζονται με τη ζωή του ατόμου

Τα βήματα για την δημιουργία μιας Κοινωνικής Ιστορίας

1. Προσδιορισμός Θέματος (Σοφία Μαυροπούλου)

Προετοιμασία για δύσκολες καταστάσεις
Διδασκαλία νέων δεξιοτήτων
Πρόληψη αρνητικών αντιδράσεων
Επιβεβαίωση επιτυχίας

2. Συλλογή πληροφοριών για το άτομο και την κοινωνική κατάσταση

Που, Ποτε, Ποιος, Τι, Γιατί
Παρατήρηση
Συνεντεύξεις

3. Γράψιμο της Ιστορίας

Σύντομη
Δομή: Εισαγωγή, Κύριο Μέρος, Συμπέρασμα
Μόνο σχετικές πληροφορίες
Α΄ ή γ΄ πρόσωπο
Θετική διατύπωση (δηλαδή, όπου είναι δυνατόν, να περιγράφεται τι πρέπει να γίνει, όχι ό, τι δεν θα έπρεπε)
Ακρίβεια στην έκφραση(Αποφύγετε να χρησιμοποιήσετε λέξεις που μπορεί να προκαλέσουν άγχος ή αγωνία)
Ενδιαφέροντα και προτιμήσεις του ατόμου με αυτισμό
Προσαρμογή στο στυλ μάθησης του ατόμου με αυτισμό: φωτογραφίες/ εικόνες(Επιλέξτε κατάλληλες για την ηλικία φωτογραφίες, σύμβολα εικόνων ή σχεδίων με κείμενο για να βοηθηθούν οι άνθρωποι που έχουν δυσκολία στην ανάγνωση ή για τα μικρότερα παιδιά)
Τήρηση της αναλογίας των προτάσεων

Ποια είναι τα συμπεράσματα από την χρήση κοινωνικών ιστοριών;
Έρευνες έχουν αποδείξει αποτελεσματική την χρήση των κοινωνικών ιστοριών σε παιδιά με αυτισμό. Συγκεκριμένα έχουν µέσω των κοινωνικών ιστοριών αυξήθηκαν τέσσερις κοινωνικές δεξιότητες: οι συµπεριφορές χαιρετισµού, η συµµετοχή σε παιχνίδι, η ερώτηση σε άλλο παιδί για το τι θέλει να παίξει και η επιλογή ενός παιδιού για παιχνίδι. Επίσης οι κοινωνικές ιστορίες χρησιμοποιήθηκαν επιτυχώς για να µειώσουν τις υπερβολικές εκρήξεις θυµού και το επίπεδο άγχους που βίωναν τα παιδιά µε αυτισµό Αξίζει ωστόσο να επισημάνουμε πως δεν είναι δυνατόν όλες οι καταστάσεις, οι οποίες πιθανόν να δυσκολεύουν το παιδί µε αυτισµό, να περιγραφούν από µια ιστορία.

Παραδείγματα Κοινωνικών ιστοριών
Ακολουθούν μερικά παραδείγματα κοινωνικών ιστοριών
Κοινωνικές ιστορίες με τίτλο «Ταξίδι στο μανάβικο» και «Είναι εντάξει να μην νικώ»

Στην διεύθυνση http://www.autismhellas.gr/el/Didaskalia.aspx
θα βρείτε δυο παραδείγματα ελληνικών κοινωνικών ιστοριών με τίτλο:
1η Κοινωνική ιστορία: «Πως συμπεριφέρομαι στην κυρία μου.», 2η Κοινωνική ιστορία: «Πότε μπορώ να μιλάω στην τάξη.»

Στην διεύθυνση http://www.child-behavior-guide.com/support-files/free-social-stories-01.pdf θα βρείτε την κοινωνική ιστορία με τίτλο «Πηγαίνοντας στο μανάβικο»

Στην διεύθυνση http://www.child-behavior-guide.com/support-files/free-social-stories-05.pdf θα βρείτε την κοινωνική ιστορία με τίτλο «Πηγαίνοντας στον γιατρό»

Στην διεύθυνση http://www.child-behavior-guide.com/support-files/free-social-stories-02.pdf θα βρείτε την κοινωνική ιστορία με τίτλο «Πηγαίνοντας στο σχολείο»

Στην διεύθυνση:http://supportingautismspectrum.weebly.com/uploads/7/3/2/4/7324834/staying_in_the_classroom.pdf θα βρείτε την κοινωνική ιστορία με τίτλο «Μένοντας στην τάξη»

Στην διεύθυνση: http://supportingautismspectrum.weebly.com/uploads/7/3/2/4/7324834/waiting_to_talk.pdf θα βρείτε την κοινωνική ιστορία με τίτλο «Περιμένω για να μιλήσω»

 

Πηγή: kindykids.gr

Διαβάστε περισσότερα

Αυτισμός: 5 tips για την διαχείριση των αλλαγών

Κατηγορία Άρθρα & Νέα για την Εκπαίδευση

Autism Foam Letters Kids Children

 

Τα περισσότερα παιδιά αντιμετωπίζουν μεγάλη δυσκολία με τις μεταβάσεις, όπου μετάβαση εννοούμε οποιαδήποτε κίνηση/αλλαγή από τη μία δραστηριότητα στην άλλη, από τον ένα χώρο στον άλλο, από το ένα πρόσωπο στο άλλο, κ.ο.κ. Είναι εύκολο να το διαπιστώσουμε αυτό, αρκεί να φέρουμε στο μυαλό μας την εικόνα ενός παιδιού που κλαίει επειδή η μητέρα του το παίρνει με το ζόρι από την παιδική χαρά για να μεταβούν στο σπίτι.

Το παιδί, κυρίως λόγω της μη προετοιμασίας του, αισθάνεται άγχος και αναστάτωση, μπερδεύεται και εξωτερικεύει πολλές φορές τα συναισθήματά του (θυμός, οργή, λύπη, κλπ.) με μη αποδεκτούς τρόπους – για παράδειγμα, μπορεί να χτυπιέται στο πεζοδρόμιο ή να κλωτσάει κλαίγοντας τη μητέρα του.
Κι εμείς οι ίδιοι, ακόμη και ως ενήλικες, δεν βρίσκουμε κανένα νόημα στο να μας διακόψει κάποιος τη στιγμή που κάνουμε μια πολύ ευχάριστη δραστηριότητα ή εργαζόμαστε με μεγάλη συγκέντρωση, για να μας αναγκάσει να κάνουμε κάτι διαφορετικό.

Η έννοια της μετάβασης διαδραματίζει ακόμη σημαντικότερο ρόλο όταν πρόκειται για ένα αυτιστικό παιδί, όπου η προετοιμασία για την κίνηση από το ένα γεγονός στο άλλο (θα έπρεπε να) θεωρείται αυτονόητη. Τη λύση έρχεται να δώσει το ίδιο το παιδί, αρκεί να βάλουμε τον εαυτό μας στα «δικά του παπούτσια». Αμέσως παρακάτω, σας παραθέτω 5 απλές στρατηγικές για τη διαχείριση και κυρίως την πρόληψη προβλημάτων που ενδέχεται να προκύψουν κατά τις μεταβάσεις, στο σπίτι ή στο σχολείο.


1. Δίνουμε στο παιδί μια προειδοποίηση

Δεν το τραβάμε απότομα μακριά από το παιχνίδι ή τη δραστηριότητά του. Για οτιδήποτε κι αν πρόκειται, είναι απαραίτητο να του δώσουμε μια προειδοποίηση έτσι ώστε να έχει αρκετό χρόνο για να τελειώσει αυτό που κάνει. Αυτό θα μπορούσε να είναι μια οπτική ένδειξη ή μια εικόνα που θα μπορεί να σηματοδοτήσει τη λήξη αυτού που κάνει το παιδί σε 10 περίπου λεπτά. Ειδικά για το αυτιστικό παιδί, πρέπει να υπάρχει σαφής δόμηση εξατομικευμένου ημερήσιου προγράμματος, όπου μπορούμε να εντάξουμε τις οπτικές ενδείξεις, οι οποίες είναι ουσιαστικής σημασίας προκειμένου να είναι προβλέψιμες οι καθημερινές δραστηριότητες του παιδιού. Ο καθένας, μπορεί να προσαρμόσει αυτή τη στρατηγική στη διδασκαλία του, στο επίπεδο και τα ενδιαφέροντα του παιδιού.

2. Υιοθετούμε ρουτίνες και τελετουργίες

Οι ρουτίνες δίνουν μια αίσθηση ασφάλειας στο αυτιστικό παιδί, καθώς γνωρίζει τι πρέπει να αναμένεται, του επιτρέπουν να χαλαρώσει και να προετοιμαστεί για αυτό που έρχεται. Ρουτίνες και τελετουργίες μπορούν να υιοθετηθούν για τον ύπνο του παιδιού (π.χ. βουρτσίζω δόντια, βάζω πιτζάμες, διαβάζει ο μπαμπάς ή η μαμά ένα παραμύθι, δίνουμε φιλί, λέμε καληνύχτα), την αλλαγή των ρούχων, το φαγητό, την τουαλέτα, κλπ. Αντιμετωπίζοντας την καθημερινότητα με τον ίδιο τρόπο, με την ίδια σειρά, το παιδί γνωρίζει τι επίκειται και είναι λιγότερο πιθανό να αντιδράσει αρνητικά ή να αγχωθεί.

3. Δίνουμε επιλογές

Προσπαθούμε να δημιουργούμε ευκαιρίες για να δίνουμε στο παιδί τη δυνατότητα να επιλέξει τι είναι αυτό που το ευχαριστεί περισσότερο (σε σύγκριση με κάτι άλλο) ή που το αγχώνει λιγότερο. Θέλει να φορέσει το κόκκινο ή το άσπρο μπλουζάκι; Θα διαβάσει το παραμύθι του στο κρεβάτι του ή στο πάτωμα; Στο δωμάτιό του ή στο σαλόνι; Για την ώρα του ύπνου, μπορούμε να το αφήσουμε να διαλέξει τι πιτζάμα θα φορέσει και ποιο βιβλίο θα διαβάσει. Η δυνατότητα επιλογής του δίνει μια αίσθηση ελέγχου και το καθιστά λιγότερο πιθανό να αντισταθεί, κι αυτό είναι προτιμότερο από το να υπάρχει κάτι που πρέπει να κάνει και δεν έχει καμία επιλογή.

4 Ζητάμε τη «βοήθειά» του

Ανάλογα με την περίπτωση, μπορούμε να αφήσουμε το παιδί να μας βοηθήσει, καθώς έτσι ενεργοποιείται το κίνητρο που χρειάζεται, καθίσταται το ίδιο το παιδί μέρος της διαδικασίας και ικανοποιείται σε ένα βαθμό η ανάγκη του για ανεξαρτησία, άρα είναι και πιο πιθανό να συνεργαστεί. Για παράδειγμα, μπορούμε να ζητήσουμε από το παιδί να βάλει το πιάτο του στο τραπέζι και να μας βοηθήσει στο σερβίρισμα (για ένα παιδί που έχει προβλήματα με τη διαδικασία του φαγητού), να μας φέρει όποια πιτζάμα θέλει και να τη φορέσουμε μαζί (για το παιδί που αντιμετωπίζει δυσκολίες στην πρόσληψη του αγγίγματος ή στη διαδικασία ντυσίματος), κ.ά.

5. Χρησιμοποιούμε σύντομες και συμβολικές «δραστηριότητες τέλους»

Το κλείσιμο των δραστηριοτήτων μπορεί να βοηθήσει το αυτιστικό παιδί με τη μετάβαση από κάτι ευχάριστο σε κάτι λιγότερο ευχάριστο, καθώς του δίνει καθαρά την αίσθηση του «τέλους», χωρίς μεγάλη έμφαση, προκειμένου να γίνει η μετάβαση όσο το δυνατόν πιο ομαλά και χωρίς άγχος. Για παράδειγμα, φεύγοντας από το πάρκο, κι αφού έχουμε δώσει μια (οπτική) προειδοποίηση, μπορούμε να πούμε με το παιδί «αντίο» στο πάρκο! «Αντίο» στις κούνιες, «αντίο» στις τσουλήθρες, «αντίο» στα δέντρα, και ούτω καθ’εξής, ενώ ταυτόχρονα περπατάμε κατευθυνόμενοι έξω από το πάρκο. Μπορούμε επίσης να κάνουμε το ίδιο και για τον ύπνο, και να πούμε «καληνύχτα» στο βιβλίο, «καληνύχτα» στα παιχνίδια, κλπ. ή να τραγουδάμε ένα τραγούδι, το οποίο θα είναι ίδιο για όλες τις μεταβάσεις και θα σηματοδοτεί το «κλείσιμο» μιας δραστηριότητας και τη μετάβαση στην επόμενη.


Με τη χρήση αυτών των τεχνικών, μειώνεται ο χρόνος μετάβασης και οι πιθανότητες εμφάνισης κρίσεων ή μη αποδεκτών συμπεριφορών. Χρειάζεται να είμαστε συνεπείς και να σκεφτόμαστε διασκεδαστικούς τρόπους για να κάνουμε το παιδί να νιώσει άνετα κατά τη διάρκεια των αλλαγών, όπως επίσης και να το επιβραβεύουμε όταν τις διαχειρίζεται κατάλληλα.

Πηγή: Καλειδοσκόπιο

Διαβάστε περισσότερα

Τα οφέλη της Ιπποθεραπείας

Κατηγορία Άρθρα & Νέα για την Εκπαίδευση

Η θεραπευτική ιππασία είναι μια νέα σχετικά εξειδίκευση που αξίζει της προσοχής των μαθητών που ενδιαφέρονται για παραϊατρικά επαγγέλματα. Ο κ. Νικολάου Ιωάννης αντιπρόεδρος του Πανελληνίου Συλλόγου Ιπποθεραπευτών και Εκπαιδευτών Θεραπευτικής Ιππασίας μας έδωσε μια σειρά από πολύτιμες πληροφορίες για την άγνωστη για πολλούς Ιπποθεραπεία.


Τι είναι η Ιπποθεραπεία;
Η θεραπευτική ιππασία είναι η εφαρμογή ιππασίας για άτομα με αναπηρία με βασικό σκοπό την αποκατάσταση (κινητική, κοινωνική, κτλ) του ασθενούς, και τη βελτίωση της υγείας και της ζωής του. Το άλογο στην περίπτωση αυτή γίνεται θεραπευτικό μέσο. Εφαρμόζεται κάτω από συγκεκριμένες προϋποθέσεις, όπως ειδικά εκπαιδευμένα άλογα, ειδικά διαμορφωμένο περιβάλλον, εξειδικευμένο επιστημονικό προσωπικό, ειδικό εξοπλισμό, κτλ. Όσον αφορά την Ιπποθεραπεία αυτή είναι το πιο εξειδικευμένο κομμάτι της θεραπευτικής ιππασίας.
Είναι μια καθαρά θεραπευτική συνεδρία και αφορά τους επιστήμονες της αποκατάστασης (φυσικοθεραπευτές, εργοθεραπευτές, λογοθεραπευτές, κτλ). Πρόκειται για την μεταφορά μιας συνεδρίας αποκατάστασης, αντί στην αίθουσα στην αρένα και αντί να χρησιμοποιούνται κάποια άλλα θεραπευτικά εργαλεία, χρησιμοποιείται το άλογο. Στην περίπτωση αυτή το μόνο που διαφέρει από μια συμβατική συνεδρία αποκατάστασης, είναι ο χώρος (αρένα) και το μέσο (άλογο). Επίσης τηρούνται όλες οι προϋποθέσεις (αξιολόγηση, πρωτόκολλο θεραπείας, στόχοι θεραπείας, κτλ), που απαιτούνται και στο θεραπευτήριο.


Επιστημονικός σύλλογος Ιπποθεραπευτών
Όσοι ενδιαφέρονται για την Ιπποθεραπεία θα πρέπει να γνωρίζουν ότι στην Ελλάδα ο επίσημος φορέας (επιστημονικός, επαγγελματικός - συνδικαλιστικός), της Ιπποθεραπείας είναι ο Πανελλήνιος Σύλλογος Ιπποθεραπευτών και Εκπαιδευτών Θεραπευτικής Ιππασίας (ΠΑ.Σ.Ι.Ε.Θ.Ι.), (αναγνωρίστηκε επίσημα το έτος 2007) και είναι ο μόνος κατάλληλος να διασφαλίσει και να ελέγχει τις προϋποθέσεις σωστής εφαρμογής της. Επίσης είναι ο νόμιμος φορέας αναγνώρισης των Ιπποθεραπευτών. Οι θεραπευτές που ασκούν την Ιπποθεραπεία πρέπει να είναι απαραίτητα μέλη του ΠΑ.Σ.Ι.Ε.Θ.Ι. και πιστοποιημένοι από αυτόν ως Ιπποθεραπευτές. Μόνο με αυτό τον τρόπο εξασφαλίζεται η προστασία του κοινού. Στην Ελλάδα υπάρχουν αυτή τη στιγμή 30 πιστοποιημένοι Εκπαιδευτές Θεραπευτικής Ιππασίας και 51 πιστοποιημένοι Ιπποθεραπευτές (Επίσημα Αρχεία ΠΑ.Σ.Ι.Ε.Θ.Ι.)


Ποιοι ασκούν την Ιπποθεραπεία;
Η Ιπποθεραπεία πρέπει να εφαρμόζεται μόνο από εξειδικευμένους επιστήμονες και σε καμία περίπτωση από εθελοντές καθώς αυτός είναι ο μόνος τρόπος να επιτευχθεί η ασφάλεια αλλά και η ποιότητα των συνεδριών. Σε ορισμένες χώρες μάλιστα, όταν η ιπποθεραπεία εφαρμόζεται κάτω από προϋποθέσεις, περιλαμβάνεται στο εθνικό σύστημα υγείας (εδώ και αρκετά χρόνια) και συνταγογραφείται από τα κρατικά ταμεία.

  • Ποιο είναι το κόστος μιας συνεδρίας Ιπποθεραπείας;
    Το κόστος της κάθε συνεδρίας, η οποία διαρκεί 30 λεπτά, κυμαίνεται ανάλογα την χώρα. Στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής οι ασφαλιστικές εταιρίες πληρώνουν στους γονείς από 50 έως 160 δολάρια για την κάθε συνεδρία (ανάλογα με ποια πολιτεία ανήκουν). Στην Ελλάδα το κόστος της κάθε συνεδρίας ιπποθεραπείας δεν διαφέρει από το κόστος μιας θεραπευτικής συνεδρίας κατ΄ οίκον (κυμαίνεται περίπου μεταξύ των 30 – 40 ευρώ) κόστος ιδιαίτερα χαμηλό αν αναλογιστεί κανείς ότι κατά την διάρκεια της θεραπευτικής συνεδρίας εκτός από το άλογο λαμβάνουν μέρος την ίδια στιγμή και τρεις εξειδικευμένοι θεραπευτές για τον κάθε θεραπευόμενο.

  • Ασθένειες όπου εφαρμόζεται η Ιπποθεραπεία
    Σύμφωνα με τη διεθνή βιβλιογραφία μερικές από τις ενδείξεις της Ιπποθεραπείας είναι:
    -Αυτισμός και Διάχυτες Αναπτυξιακές Διαταραχές
    -ΔΕΠ-Υ
    -Σύνδρομο Rett
    -Σύνδρομο Asperger
    -Εγκεφαλική παράλυση (όλοι οι τύποι)
    -Ψυχοκινητική καθυστέρηση
    -Νοητική Υστέρηση
    -Σύνδρομο Down
    -Μυική δυστροφία (διάφοροι τύποι)
    -Δισχιδής ράχη
    -Βλάβες νωτιαίου μυελού
    -Σκλήρυνση κατά πλάκας
    -Εγκεφαλικό επεισόδιο
    -Τύφλωση
    -Κώφωση
    -Δυσκολίες μάθησης
    -Προβλήματα συμπεριφοράς
    -Ψυχολογικά ή Ψυχιατρικά προβλήματα
    -Διάφορα σύνδρομα (Agelman, Okamoto, κτλ)
    Επίσης στα θεραπευτικά αποτελέσματα συγκαταλέγονται:
    Βελτίωση της στάσης και της ισορροπίας, βελτίωση του νευρομυικού ελέγχου και του μυϊκού τόνου, βελτίωση της βάδισης, του συντονισμού, του προσανατολισμού (χωρικός, χρονικός), βελτίωση της αισθητικοκινητικής λειτουργία, βελτίωση αδρής και λεπτής κινητικότητας, ψυχοκινητική ανάπτυξη, κατάκτηση νέων γνωστικών δεξιοτήτων, καλλιέργεια επικοινωνιακών δεξιοτήτων και κοινωνικοποίηση, βελτίωση λόγου, κτλ.


Πληροφορίες για την Επιστημονική Εταιρία Θεραπευτικής Ιππασίας
Η Επιστημονική Εταιρία Θεραπευτικής Ιππασίας και Ιπποθεραπείας Ελλάδας (Ε.Ε.Θ.Ι.Ι.Ε.), είναι η μεγαλύτερη αλλά και πιο έμπειρη επιστημονική ομάδα Θεραπευτικής Ιππασίας και Ιπποθεραπείας στην Ευρώπη. Εδρεύει στον Ιππικό Όμιλο Βαρυμπόμπης (στον όμιλο όπου ξεκίνησε η θεραπευτική ιππασία στην Ελλάδα) και στον Ιππικό Όμιλο Βορείων Προαστίων. Επίσης έχει πολλά παραρτήματα σε όλη την Ελλάδα (Χανιά, Χαλκίδα, Πρέβεζα, Καλαμάτα, κτλ). Αποτελείται αποκλειστικά από εξειδικευμένους επιστήμονες (ειδικά εκπαιδευμένους φυσικοθεραπευτές, εργοθεραπευτές, ειδικούς παιδαγωγούς, ψυχολόγους, λογοθεραπευτές, ιατρούς, κτλ.), με την επίβλεψη και καθοδήγηση του Διευθυντή της Ε.Ε.Θ.Ι.Ι.Ε., Ιωάννη Νικολάου και του Προισταμένου της Ε.Ε.Θ.Ι.Ι.Ε. Νικόλαου Πολύζου.
Τα άλογα της Ε.Ε.Θ.Ι.Ι.Ε. είναι άλογα ειδικά για θεραπευτική ιππασία και κατάλληλα εκπαιδευμένα. Οι θεραπευτές της είναι όλοι εγγεγραμμένα μέλη του Πανελλήνιου Συλλόγου Ιπποθεραπευτών και Εκπαιδευτών Θεραπευτικής Ιππασίας (ΠΑ.Σ.Ι.Ε.Θ.Ι.), με τον οποίο συνεργάζεται στενά και έχουν όλοι λάβει ειδική εκπαίδευση, έχοντας εμπειρία πολλών ετών πάνω στο αντικείμενο. Συμμετέχει σε Παγκόσμια και Πανευρωπαϊκά συνέδρια με τις δικές της έρευνες. Στην Ελλάδα, μέλη της δίνουν συχνά διαλέξεις σε επιστημονικά συνέδρια. Καταβάλλει μια τεράστια προσπάθεια για την ενημέρωση του κοινού, τι είναι θεραπευτική ιππασία, πως πρέπει να εφαρμόζεται και από ποιους. Διοργανώνει εκδρομές, υψηλά ποιοτικών προδιαγραφών, που περιλαμβάνουν ένα πλήθος από προγράμματα θεραπευτικά παιδαγωγικά και ψυχολογικά. Σπουδαίο βήμα είναι και η από κοινού με τον Πανελλήνιο Σύλλογο Ιπποθεραπευτών και Εκπαιδευτών Θεραπευτικής Ιππασίας δημιουργία Σχολής Εκπαιδευτών Θεραπευτικής Ιππασίας και Ιπποθεραπευτών, η οποία παρέχει εδώ και αρκετά χρόνια, την κατάλληλη εκπαίδευση και πιστοποίηση, σε όλους τους επιστήμονες της αποκατάστασης, που θέλουν να ασχοληθούν σοβαρά με το χώρο.

 

Πηγή: newsbeast.gr

Διαβάστε περισσότερα
Συνδρομή σε αυτήν την τροφοδοσία RSS
Αθηνα

Φειδιππίδου 27, 11527
T. 213 0360288 / 211 7706766
Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Θεσσαλονικη

Λ.Καυταντζόγλου 14Α, 54639
T. 2310 230545 / 2310 230415
Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Θες να μαθαίνεις για τις επιμορφώσεις μας;
Γράψε μας το mail σου
×